Adjuvilo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Adjuvilo
Obszar (cały świat)
Liczba mówiących  ?
Ranking  ?
Klasyfikacja genetyczna Języki sztuczne
*Adjuvilo
Pismo łacińskie
Status oficjalny
język urzędowy -
Regulowany przez -
Kody języka
ISO 639-1 -
ISO 639-2 -
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata

Adjuvilo to sztuczny język pomocniczy bazujący na esperancie, stworzony w 1910 r. przez Claudiusa Colasa, francuskiego esperantystę używającego pseudonimu "Profesoro V. Esperema". Chociaż adjuvilo jest kompletnym językiem, nigdy nie został użyty do mówienia. Pomyślany został raczej jako kompromis między esperantem a rozwijającym się wtedy silnie językiem ido. Niektórzy dopatrywali się w jego powstaniu próby doprowadzenia do rozdźwięków w nabierającym znaczenia ruchu ido.

Przykładowy tekst (modlitwa "Ojcze Nasz"):

Patro nosa, qua estan en cielos, santa esten tua nomo, advenen tua regno, esten tua volo, quale en cielos, tale anke sur la tero; nosa panon omnadaga donen a nos hodie; nosas ofendos pardonen a nos, quale nos pardonan a nosas ofendantos e ne lasen nos fali en tento, ma liberifen nos de malbono.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Claudius Colas, L'Adjuvilo. Paris, Gamber, 1910. 32 s.
  • Marco Pei, One Language for the World and How To Achieve It, Devin-Adair, New York, 1958. XVI + 291 s.