Administracja niezespolona

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Administracja niezespolona – w Polsce część administracji rządowej w terenie. W przeciwieństwie do administracji zespolonej nie jest podległa wojewodzie.

Organami administracji niezespolonej są terenowe organy administracji rządowej podporządkowane właściwemu ministrowi lub centralnemu organowi administracji rządowej, a także kierownicy państwowych osób prawnych i kierownicy innych państwowych jednostek organizacyjnych wykonujących zadania z zakresu administracji rządowej na obszarze województwa.

Ustanowienie tych organów może następować wyłącznie w drodze ustawy, jeżeli jest to uzasadnione ogólnopaństwowym charakterem wykonywanych zadań lub terytorialnym zasięgiem działania przekraczającym obszar jednego województwa. Mogą one wydawać akty prawa miejscowego (obowiązujące na terenie województwa lub jego części).

Organami rządowej administracji niezespolonej są w szczególności: dyrektorzy izb celnych, naczelnicy urzędów celnych, dyrektorzy izb skarbowych, naczelnicy urzędów skarbowych, dyrektorzy urzędów kontroli skarbowej, dyrektorzy urzędów morskich, dyrektorzy urzędów statystycznych, graniczni i powiatowi lekarze weterynarii, regionalni dyrektorzy ochrony środowiska.

Aktualny wykaz organów administracji niezespolonej znajduje się w Ustawie o wojewodzie i administracji rządowej w województwie[1].

Przypisy

  1. Ustawa z dnia 23 stycznia 2009 r. (Dz. U. z 2009 r. Nr 31, poz. 206)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Niezespolona administracja rządowa, M. Czuryk, M. Karpiuk, J. Kostrubiec (red.), Wydawnictwo DIFIN, Warszawa 2011, ss. 274.
Scale of justice gold.png Artykuł uwzględnia ograniczony pod względem terytorialnym stan prawny na 19 maja 2010. Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.