Admirał Dickmann (okręt cel)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Admirał Dickmann | |
| Historia | |
| Stocznia | Radnica, Pińsk, |
| Wodowanie | 1886 |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność | 168 t |
| Długość | 45,65 m |
| Szerokość | 5,65 m |
| Zanurzenie | 0,55 m |
| Prędkość | 16 km/h |
| Napęd | |
| 1 maszyna parowa o mocy 135 KM bocznokołowiec |
|
Admirał Dickmann (ex. "H-3", ex. "Leon") – polski statek uzbrojony a później statek-cel z okresu międzywojennego i II wojny światowej. Nazwę otrzymał na cześć Arenda Dickmanna.
[edytuj] Historia
Rosyjski statek pierwotnie zbudowany jako holownik rzeczny, 5 marca 1920 roku zdobyty przez Polaków w zamarzniętym porcie w Mozyrzu. W okresie międzywojennym rozbrojony i wykorzystywany jako okręt-cel do ćwiczeń artylerii. Przydzielony do Flotylli Pińskiej. Po wybuchu wojny na okręcie umieszczono atrapy załogi i uzbrojenia przeciwlotniczego a następnie osadzono na mieliźnie przy Przewozie Łachewskim.
Przed przeklasyfikowaniem na okręt-cel 29 ludzi załogi i uzbrojenie:
-
- 2 działa 75 mm
- 3 ciężkie karabiny maszynowe
- miny
[edytuj] Bibliografia
- Mateusz Borowiak, Zapomniana Flota. Mokrany, Wydawnictwo Finna, Gdańsk 2006 ISBN 83-89929-80-5
- Jerzy Pertek, Wielkie dni małej floty, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 1987 ISBN 83-210-0542-X
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||