Adolfo Guiard

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Adolfo Guiard
De promesa.jpg
De promesa
Data i miejsce urodzenia 10 kwietnia 1860 Bilbao, Hiszpania
Data i miejsce śmierci 8 marca 1916 Bilbao, Hiszpania
Narodowość hiszpańska
Dziedzina sztuki malarstwo
Styl impresjonizm
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Aldeanita del clavel rojo

Adolfo Guiard Larraurihiszpański malarz pochodzący z Kraju Basków, prekursor impresjonizmu w swoim regionie[1].

Pochodził z wielodzietnej rodziny, był jednym z pietnaściorga dzieci francuskiego fotografa Alphonsa Guiarda i Juliany Larrauri. Początkowo uczył się u malarza Antonio Lecuona w jego pracowni w Bilbao. Natępnie przeniósł się do Barcelony i do Paryża, gdzie zamieszkał w 1878 roku. W Paryżu uczęszczał do Akademii Colarossi i poznał Emila Zolę, Alphonsa Daudeta i Edgara Degasa, którego był uczniem. Redagowane przez Edmonda Renoira (brata znanego Augusta Renoira) La vie moderne zamieściło kilka rysunków Guiarda. Pod wpływem rozwijającego się w Paryżu impresjonizmu Guiard zaczął malować w plenerze.

W latach 1886-87 zamieszkał w Bilbao aby kontynuować malarstwo impresjonistyczne i jednocześnie odciąć się od wpływu nowych artystycznych prądów. W 1887 r. Sociedad Bilbaína zamówiła u niego 3 dzieła o dużych rozmiarach przedstawiające życie w Bilbao a w szczególności nową burżuazję. Tak powstały La ría de Axpe, En la terraza i Cazadores en la Estación del Norte.

El cho (1887)

Szukając ciekawych plenerów przeprowadził się do Baquio, małej wiejskiej miejscowości w pobliżu Bilbao. Dzieła z Baquio przedstawiają życie i pracę ludzi ze wsi. W pracach z tego okresu Guiard skupia się na postaciach a pejzaż pozostaje na drugim planie, dominuje kolor zielony oraz niebieski i szary.

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Martin Wolpert: Figurative paintings: Paris and the modern spirit. Schiffer Pub., 2006, s. 129. ISBN 07-6432-462-4.