Adolfo Kaminsky
| Adolfo Kaminsky | |
| Data i miejsce urodzenia | 1 października 1925 Buenos Aires |
| Zawód | fałszerz, fotograf |
| Odznaczenia | |
 _ribbon.svg&filetimestamp=20090727161218){kind=small} |
|
Adolfo Kaminsky (ur. 1 października 1925 w Buenos Aires) – francuski fotograf i fałszerz, członek francuskiego ruchu oporu podczas II wojny światowej, pracujący na zlecenie rządu francuskiego; pracujący dla algierskiego Frontu Wyzwolenia Narodowego po wybuchu konfliktu algierskiego, a następnie na rzecz ruchów narodowowyzwoleńczych w Ameryce Południowej, Hiszpanii, RPA, Angoli, Gwinei Bissau i Grecji.
[edytuj] Biografia
Urodził się 1 października 1925 roku w Buenos Aires w rodzinie Żydów, którzy wyemigrowali z Rosji po rewolucji październikowej[1]. W 1932 roku rodzina przeniosła się do Francji, Kaminsky odebrał liberalne i świeckie wykształcenie. Wobec zagrożenia wojną Kaminsky z rodziną przeniósł się w 1939 roku do Vire w Normandii[1]. W wieku 14 lat zakończył edukację i zaczął pracować; interesował się chemią[2].
Po rozpoczęciu niemieckiej okupacji znalazł się wraz z rodziną w obozie przejściowym w Drancy, był bliski wywiezienia do Auschwitz-Birkenau[1]. Zwolniony jako obywatel Argentyny dzięki wstawiennictwu argentyńskiego konsula[1].
Od 1944 roku zajmował się tworzeniem fałszywych dokumentów, głównie paszportów, metryk urodzenia i aktów chrztu dla francuskich Żydów i osób zagrożonych terrorem hitlerowskim. Działał we francuskiej organizacji żydowskiej UGIF, w komórce La Sixieme[3][1]. Po wyzwoleniu Paryża 25 sierpnia 1944 roku Kaminsky pracował na rzecz rządu francuskiego, przygotowując fałszywe dokumenty dla agentów przerzucanych na tyły frontu[4].
Po zakończeniu wojny przygotowywał dokumenty dla Żydów przerzucanych do brytyjskiej Palestyny[1], zajmował się tą działalnością do powstania Izraela w 1948 roku. Początkowo został fotografem, ale powrócił do fałszerstw po wybuchu konfliktu algierskiego, gdy zaangażował się w działania na rzecz skrócenia tej wojny[1]. Przygotowywał wówczas dokumenty dla algierskich partyzantów, którym groziły prześladowania ze strony Francuzów, a jednocześnie stanowczo dystansował się od nacjonalizmu i przemocy[4]. Pod koniec wojny algierskiej dostał zlecenie wyprodukowania stu milionów fałszywych franków, które miały zachwiać francuską gospodarką i wymusić wycofanie się tego kraju z Algierii. Tuż przed przekazaniem pieniędzy Algierczykom zawarto zawieszenie broni, a fałszywe pieniądze zostały przez Kaminsky'ego spalone[3]. Po wojnie w Algierii pomagał ruchom narodowowyzwoleńczym w Ameryce Południowej[1], Hiszpanii, RPA[1], Angoli, Gwinei Bissau i Grecji. Zajmował się także szkoleniem innych fałszerzy[4].
Z wyjątkiem okresu pracy dla rządu Francji, Kaminsky zawsze pracował za darmo[4]. W 1971 roku zrezygnował z działalności fałszerskiej, ożenił się i ma troje dzieci[3]. Poświęcił się fotografii[4].
Był odznaczony Croix du Combattant, Croix de Combattant Volontaire de la Résistance i Médaille de vermeil de la ville de Paris[4].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 Yves Lecouturier: Shoah en Normandie: 1940–1944. Editions Cheminements, 2004, s. 215–217. ISBN 9782844782953. [dostęp 2011-09-11]. (fr.)
- ↑ Adolfo Kaminsky, un jeune dans La Resistance. Sa famille (fr.). [dostęp 2011-09-09].
- ↑ 3,0 3,1 3,2 Nora Reinhardt: Fałszerz w imię ideałów (pol.). Der Spiegel / Onet.pl, 2011-09-09. [dostęp 2011-09-09].
- ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 Adolfo Kaminsky, un jeune dans La Resistance. Et apres la guerre ? (fr.). [dostęp 2011-09-09].
[edytuj] Linki zewnętrzne
- ARTE: Adolfo Kaminsky (fr.). archives.arte.tv, 2011-01-09. [dostęp 2011-09-09].
- Linda BENOTMANE: Adolfo Kaminsky, le faussaire au grand coeur (fr.). W: Portal: ouest-france.fr [on-line]. www.ouest-france.fr, 2009-10-28. [dostęp 2011-09-09].
- ICARUS films: Forging Identity, A Film by Jacques Falck (ang.). 2001. [dostęp 2011-09-09].
