Adopcja herbowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Odmiany herbu Nałęcz, związane z adopcjami herbowymi

Adopcja herbowa – urzędowe uznanie osoby o pochodzeniu nieszlacheckim za członka swojego rodu i nadanie mu własnego herbu[1]. Sam herb był często przy tym odmieniany. Była to jedna z wcześniejszych form nobilitacji.

Adopcja herbowa, istniała w Polsce już w XIV wieku, szczególnie zaś częsta była w wieku XV. Została zakazana w 1616 roku[1].

Znanym z historii aktem zbiorowej adopcji było przyjęcie do swych herbów przez czołowych polskich magnatów i szlachtę litewskich i ruskich rodów bojarskich w związku z unią horodelską[1].

Ponieważ adopcja herbowa stwarzała możliwość nadużyć, adopcji za opłatą, kupowania sobie szlachectwa i niekontrolowanego rozrostu stanu szlacheckiego, od 1578 każda adopcja herbowa wymagała już zatwierdzenia sejmu, a od 1601 - Konstytucji[2].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Ryszard Jurzak: Polskie herby szlacheckie - historia i znaczenie (pol.). Genealogia Grocholski. [dostęp 2014-09-04].
  2. Meandry heraldyki i genealogii (pol.). Instytut Genealogii. [dostęp 2014-09-04].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]