Adrian Michalczyszyn
| Adrian Michalczyszyn | |
 Adrian Michalczyszyn, Warszawa 2006 |
|
| Państwo |  ZSRR Ukraina Słowenia |
| Data i miejsce urodzenia | 18 listopada 1954 Lwów |
| Tytuł szachowy | arcymistrz (1978) |
| Ranking | 2513 (01.11.2011) |
| Miejsce w kraju | 8 |
 Słoweńscy arcymistrzowie szachowi |
|
Adrian Michalczyszyn, ros. Адриан Богданович Михальчишин, sł. Adrijan Mihaljčišin (ur. 18 listopada 1954 we Lwowie) – ukraiński szachista i trener szachowy, reprezentant Słowenii od 1999, arcymistrz od 1978 roku.
Spis treści |
[edytuj] Kariera szachowa
Pierwsze znaczące sukcesy zaczął odnosić pod koniec lat 70. XX wieku. Dwukrotnie (1977, 1980) zdobył tytuły mistrza Związku Radzieckiego juniorów, czterokrotnie (1978, 1981, 1984, 1985) uczestniczył w finałach mistrzostw ZSRR, najlepszy wynik osiągając w roku 1984 we Lwowie, gdzie zajął IV miejsce. Wielokrotnie uczestniczył w turniejach międzynarodowych, sukcesy odnosząc m.in. w Rzymie (1977, dz. I m.), Vrnjackiej Banji (1978, dz. I m.), Peczu (1978, I m.), Lipsku (1979, dz. I m.), Kopenhadze (1980, turniej Politiken Cup, dz. I m.), Wiedniu (1982, dz. I m.), Hastings (1985/86, dz. II m.), Karwinie (1987, dz. II m.) i Ptuju (2000, I m.)[1].
Pomiędzy 1992 a 2004 rokiem czterokrotnie reprezentował barwy Słowenii na szachowych olimpiadach oraz również czterokrotnie (w latach 1999–2005) – w drużynowych mistrzostwach Europy (najlepszy wynik: 2003, Płowdiw - IV miejsce)[2]. W roku 2002 zdobył w Dobrnej tytuł mistrza Słowenii[3].
Jest uznanym szachowym trenerem, w latach 1980–1986 współpracował z mistrzem świata Anatolijem Karpowem. Wśród jego podopiecznych znajdowali się także m.in. Zsuzsa Polgár, Maja Cziburdanidze, Wasilij Iwanczuk i Arkadij Naiditsch, był również trenerem narodowych drużyn Holandii, Polski i Słowenii. Od roku 2005 pełni funkcję wiceprezesa Kolegium Trenerów Międzynarodowej Federacji Szachowej[4].
W latach 1985–1987 klasyfikowany był w pierwszej setce światowej listy Międzynarodowej Federacji Szachowej. Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 lipca 1999 r., z wynikiem 2552 punktów zajmował wówczas 2. miejsce (za Aleksandrem Bielawskim) wśród słoweńskich szachistów[5].
Wspólnie z Aleksandrem Bielawskim napisał kilka książek o tematyce szachowej, m.in. Winning endgame technique (1995), Fianchetto Grünfeld (1998), The two knights defence (1999), Winning endgame strategy (2000), Modern endgame practice (2002) i Secrets of chess intuition (2002). Współpracuje również z firmą ChessBase, dla której nagrał dwa szkoleniowe filmy video The secret weapons of the champions (2007) i Decision making in chess (2007)[6].
Przypisy
[edytuj] Bibliografia
- ChessBase Megabase 2007
- W.Litmanowicz, J. Giżycki, "Szachy od A do Z", tom I, Warszawa 1986, str. 588
- Adrian Mikhalchishin: Grandmaster, author and chess trainer (ang.)
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Adrian Michalczyszyn – wybrane partie szachowe (ang.)
- Adrian Michalczyszyn – karta na stronie FIDE (ang.)
