Adriana Sklenaříková

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Adriana Sklenaříková
Adriana Sklenarikova Karembeu 2006 - 2.jpg
Prawdziwe nazwisko Adriana Sklenaříková Karembeu
Data i miejsce urodzenia 17 września 1971
Brezno, Czechosłowacja
Narodowość słowacka
Agencja Next: Paryż, Premier Model Management: Londyn, Fashion Model Management: Mediolan, View Management: Barcelona
Wzrost (cm) 180[1]
Masa ciała (kg) 58
Rozmiar biustu 90
Kolor włosów blondynka
Kolor oczu niebieskie
Kolor skóry biała
Strona oficjalna
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Adriana Sklenaříková Karembeu (ur. 17 września 1971 w Breźnie) – słowacka modelka i aktorka.

Adriana Sklenaříková studiowała medycynę w Pradze. Karierę modelki zaczęła w Paryżu w 1993 roku, wkrótce po wygraniu lokalnego konkursu piękności w Pradze.[1] Zadebiutowała na wybiegu w kolekcji Kenzo. Niedługo trwało zanim podpisała kolejne międzynarodowe kontrakty.[1] Pojawiała się również na wybiegach w: Barcelonie, Londynie, Berlinie oraz Mediolanie. Współpracowała z takimi kreatorami mody, jak: Chantal Thomass, Jean Lanvin, Yves Saint Laurent, Paco Rabanne, Thierry Mugler, Chloé, Hervé Leger, Nina Ricci, Gianfranco Ferre, Les Copains, Joaquim Verdú, Victorio & Lucchino, Elio Berhanyer, Escada, Hanibal Laguna, Franck Sorbier. Przez wiele lat była twarzą firmy "Wonderbra" - brała udział w jej kampaniach reklamowych.[1] W 2004 roku zakończyła międzynarodową karierę.

W grudniu 1998 roku w Porto-Vecchio Adriana Sklenaříková poślubiła francuskiego piłkarza Christiana Karembeu i zaczęła używać nazwiska męża. W marcu 2011 roku, po kilkunastu latach małżeństwa, doszło do separacji małżonków[2][3][4], a w grudniu do rozwodu pary[5][6].

Wzmianka o niej znalazła się w Księdze Rekordów Guinnessa za sprawą najdłuższych nóg wśród topmodelek – 126 cm przy 180 cm wzrostu.[1]

Sklenaříková wystąpiła w kilku filmach, m.in. w komedii Roberta Altmana Prêt-à-Porter (1994), Jeana-Loupa Huberta Trois petites filles (2004), Dusana Kleina Jak básníci neztrácejí naději (2004) czy Asterix na olimpiadzie (2008).


Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]