Adrianna Górska de Montaut

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Adrianna Górska de Montaut
Adrienne Gorska de Montaut
Data i miejsce urodzenia 1899
Moskwa
Data i miejsce śmierci 1969
Beaulieu-sur-Mer
Zawód architekt

Adrianna Górska de Montaut, fr. Adrienne Gorska de Montaut (ur. 1899 w Moskwie, zm. październik 1969 w Beaulieu-sur-Mer) – francuska architekt, z pochodzenia Polka.

Była córką adwokata Borysa Górskiego i siostrą Tamary Łempickiej. W 1919 razem z rodzicami wyjechała do Paryża, gdzie rozpoczęła studia w École Speciale d'Architecture w pracowni Roberta Mallet-Stevensa. W 1922 zasiadała w komisji kwalifikującej prace do wystawy Salonu Jesiennego, dzięki czemu udało się jej dopuścić do wystawienia prac siostry, Tamary. W momencie ukończenia studiów w 1924 była jedną z niewielu kobiet posiadających dyplom architekta. Jedną z jej pierwszych prac było zaprojektowanie domu i pracowni dla siostry Tamary, a następnie pracowała z Sarą Lipską nad przebudową domu dla Barbary Harrison. Był to dość śmiały projekt zakładający przebudowę stodoły na jadalnię oraz urządzenie łazienki z zastosowaniem mozaiki w kolorach żółtym, pomarańczowym i złotym. Projekt ten został opisany przez Howarda Roberstona i Franka Yerbury'ego w 1930 ukazującym się w Londynie czasopiśmie "The Architect and Building New". W 1932 została członkiem Union des artistes modernes.

Na początku lat 30. Adrianna Górska rozpoczęła pracę w firmie architektonicznej Molinié i Nicot, gdzie poznała architekta Pierre'a de Montaut, z którym w 1934 zawarła związek małżeński. Małżonkowie zawarli kontrakt z firmą Cinéac Group na zaprojektowanie wnętrz kin należących do tej firmy. W 1937 zaprojektowała polski pawilon wystawowy na wystawę Exposition spécialisée de 1937. Latem 1939 razem z mężem przyjechała do Polski, gdzie mieli zaprojektować sale kinowe dla Pathé Natan. Do wykonania tych prac nie doszło, ponieważ w obliczu wybuchu wojny para powróciła w sierpniu 1939 do Paryża. Od tego czasu Adrianna Górska zrezygnowała z pracy architekta.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Pierre de Montaut et Adrienne Gorska, Vingt salles de cinéma, préface de Germaine Kellerson, Société française d'éditions, 1937

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]