Adular
| Adular | |||
|
|||
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |||
| Skład chemiczny | glinokrzemian potasu (KAlSi3O8) | ||
| Twardość w skali Mohsa | 6 | ||
| Łupliwość | doskonała, dwukierunkowa | ||
| Układ krystalograficzny | jednoskośny | ||
| Gęstość minerału | 2,53–2,56 g/cm³ | ||
| Właściwości optyczne | |||
| Barwa | przezroczysty lub prawie przezroczysty z niebieskawą lub zielonawą poświatą | ||
| Połysk | szklisty, perłowy | ||
| Dodatkowe dane | |||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|||
Adular – minerał z grupy krzemianów, przezroczysta i bezbarwna odmiana skalenia potasowego. Należy do minerałów rzadkich.
Nazwa pochodzi od gór Adula w Alpach (okolice Przełęczy Św. Gotharda w Szwajcarii).
Spis treści |
[edytuj] Charakterystyka
[edytuj] Właściwości
Tworzy kryształy grubotabliczkowe, słupkowe (nawet kilkadziesiąt centymetrów). Czasami przyjmuje postać romboedru. Jest kruchy i przezroczysty. Często wykazuje perłową opalescencję, migotliwość lub charakterystyczną grę barw zwaną adularyzacją. Kryształy wykazujące to zjawisko noszą nazwę kamieni księżycowych.
[edytuj] Występowanie
Jest minerałem hydrotermalnym niskich temperatur. Spotykany w żyłach magmowych. Najlepiej wykształcone okazy występują w druzach i szczelinach skalnych.
Miejsca występowania: Szwajcaria – w Alpach – Aular-Berstock (gdzie pozyskano go po raz pierwszy), Austria – w Zillertall i Habachtal, Włochy – w Val di Vizze i Val Medel, Francja – w Val d'Isere, Niemcy, Birma, Rumunia, Meksyk.
[edytuj] Znaczenie
- ma znaczenie naukowe i kolekcjonerskie,
- odmiany o charakterze kamieni księżycowych znajdują zastosowanie w jubilerstwie,
- stosowany do wyrobu ozdobnej galanterii.
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Bibliografia
- Kazimierz Maślankiewicz: Kamienie szlachetne. Wyd. 3 poprawione i uzupełnione. Warszawa: Wydawnictwo Geologiczne, 1982.
- Michał Sachanbiński: Vademecum zbieracza kamieni szlachetnych i ozdobnych. Warszawa: Wydawnictwo Geologiczne, 1984. ISBN 8322001991.
