Adwokat diabła (film 1997)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Adwokat diabła
The Devil's Advocate
Gatunek thriller
Data premiery Ziemia 17 października 1997
Polska 27 lutego 1998
Kraj produkcji  Niemcy
 Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 144 minut
Reżyseria Taylor Hackford
Scenariusz Tony Gilroy
Jonathan Lemkin
Główne role Keanu Reeves
Al Pacino
Charlize Theron
Jeffrey Jones
Judith Ivey
Muzyka James Newton Howard
Zdjęcia Andrzej Bartkowiak
Scenografia Dennis Bradford
Roberta J. Holinko
Bruno Rubeo
Kostiumy Judianna Makovsky
Montaż Mark Warner
Produkcja Anne Kopelson
Arnon Milchan
Arnold Kopelson
Warner Bros.
Wytwórnia Warner Bros. Pictures
New Regency Pictures
Kopelson Entertainment
Tautus Films
Monarchy Enterprises B.V.
Dystrybucja Warner Bros.
Budżet $57,000,000
Nagrody 1998: Saturn za najlepszy horror
Wikicytaty Adwokat diabła w Wikicytatach

Adwokat diabłafilm produkcji USA, wyreżyserowany przez Taylora Hackforda w roku 1997 z Keanu Reevesem, Alem Pacino i Charlize Theron w rolach głównych, nakręcony na podstawie powieści Andrew Neidermana.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Kevin Lomax (grany przez Keanu Reevesa) jest prowincjonalnym adwokatem, który nigdy nie przegrał sprawy sądowej. Dowodzi niewinności klienta, mając dowody świadczące o jego winie. Po kolejnym sądowym triumfie dostaje pracę w nowojorskiej firmie prawniczej, na czele której stoi charyzmatyczny John Milton (Al Pacino). Imię to jest aluzją do autora Raju utraconego. Lomax otrzymuje pierwsze zadanie – selekcję ławy przysięgłych – zapoczątkowujące grę, której stawką będzie życie jego żony Mary Ann (Charlize Theron), jego własne, ale także – dusza.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Głosy krytyków[edytuj | edytuj kod]

W warstwie fabularnej film łączy wątek faustyczny z motywami, które obecne są w Dziecku Rosemary (wątek męża) oraz w filmie Harry Angel. Lomax – współczesny Faust – zawarłszy pakt z diabłem degeneruje się moralnie, a talent i wyjątkowość jego osoby obracają się przeciw niemu, gdy przecenia je i wykorzystuje w złych celach. Walor rozrywkowy filmu zdecydowanie przewyższa jego ładunek intelektualny, sprowadzający się do prostego przesłania potępiającego pychę i żądzę władzy, a afirmującego życie w zgodzie z własnym sumieniem.

— Agnieszka Morstin-Popławska, Adwokat diabła[1]

Przypisy

  1. Światowa encyklopedia filmu religijnego. Marek Lis i Adam Garbicz (red.). Kraków: Biały Kruk, 2007, s. 15. ISBN 978-83-60292-30-3.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]