Aermacchi M-346

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Aermacchi M-346
Samolot podczas startu
Samolot podczas startu
Dane podstawowe
Państwo  Włochy
Producent Alenia Aermacchi
Typ samolot szkolno-treningowy
Konstrukcja metalowa ze stopów aluminium
Załoga 2
Historia
Data oblotu 15 lipca 2004
Egzemplarze 11
Liczba wypadków
 • w tym katastrof

2
Dane techniczne
Napęd 2 silniki turboodrzutowe Honeywell F124
Ciąg 2 X 27.8 kN
Wymiary
Rozpiętość 9.72 m
Długość 11.49 m
Wysokość 4.76
Powierzchnia nośna 26 m²
Masa
Własna 4610 kg
Użyteczna 6700 kg
Startowa 9500 kg
Osiągi
Prędkość maks. 1059 km/h
Prędkość minimalna 166 km/h
Prędkość wznoszenia 106 m/s
Pułap 13500 m
Zasięg 1981 km
Dane operacyjne
Użytkownicy
Izrael Hejl HaAwir (2/30)
Włochy Aeronautica Militare (3/15)
Singapur Siły Powietrzne Singapuru (3/12)
Polska Siły Powietrzne (0/8)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Aermacchi M-346 Master – włoski samolot szkolno-treningowy, kwalifikujący się także do operacji szturmowych. Produkowany przez włoskie konsorcjum Alenia Aermacchi.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Jak-130.

Gdy Rosyjskie Siły Powietrzne stworzyły w 1991 projekt swojego własnego samolotu do zaawansowanego szkolenia, zwycięzcą konkursu pomiędzy MiG-AT i Jak-130, został samolot Jakowlewa. W 1996 oblatano pierwszy prototyp Jaka-130. W chwili obecnej Rosjanie używają zapewne 9 egzemplarzy samolotu. Wstępnie zamówiono ich 60 - zastępować będą starzejące się Aero L-39 Albatros.

Samolot M-346 powstał we współpracy z rosyjskim konsorcjum Jakowlew. Na mocy porozumienia z 1993 roku, Włosi przyłączyli się do trwającego od dwóch lat projektu nowego samolotu szkolno-treningowego dla RSP, oznaczonego jako Jak-130. Po kilku latach, Włosi odstąpili od współpracy za porozumieniem stron i za równowartość 70-80 mln USD wykupili od przedsiębiorstwa Jakowlewa pełną dokumentację techniczną samolotu. Na jej podstawie opracowali swoją wersję, instalując swoje wyposażenie i wprowadzając zmiany związane z instalacją własnych silników. Jak-130 posiada również dodatkowe wloty powietrza oraz mocniejsze podwozie umożliwiające start i lądowanie z gorszej jakości nawierzchni. Oblot samolotu nastąpił 15 lipca 2004. Do użytku w siłach powietrznych Włoch ma wejść 15 egzemplarzy tego samolotu.

Państwa eksploatujące[edytuj | edytuj kod]

  •  Włochy – ze względu na dostateczną liczbę samolotów szkolnych Włoskie Siły Powietrzne (AMI) postanowiły zakupić początkowo dziewięć samolotów tego typu. W listopadzie 2009 zdecydowano o zakupie kolejnych 6 sztuk samolotu. Obecnie w 61° Stormo w bazie Lecce stacjonują dwa T-346A.
  •  Singapur - Siły Powietrzne Republiki Singapuru (RSAF) wybrały samolot M-346 jako następca samolotu TA-4SU Skyhawk. 12 samolotów stacjonuje w bazie Cazaux we Francji, gdzie szkoleni są piloci z Singapuru. Pierwszą maszynę producent dostarczył w lutym 2013, dziesiątą - rok później, ostatnie przekazano na początku 2014. 5 września 2014 formalnie zainaugurowano służbę pełnego szwadronu, jednocześnie informując, że już w czerwcu maszyny osiągnęły łączny czas tysiąca godzin lotu bez żadnego wypadku.[1] [2][3]


Eksport[edytuj | edytuj kod]

  •  Izrael - Siły Powietrzne Izraela (IAF) podpisały kontrakt na dostawę 30 nowych samolotów szkolnych M-346 Lavi wartych 1 mld USD, które zastąpią wykorzystywane TA-4 Ahit[4]. Pierwsza z maszyn została zaprezentowana publicznie na uroczystości 20 marca 2014. Dwa pierwsze egzemplarze dostarczono 9 lipca 2014[5], zapowiadając jednocześnie, że do końca 2014 roku będzie ich siedem, 15 kolejnych trafi do odbiorcy w 2015, a reszta w 2016[6]. W ramach przygotowań personelu latającego do eksploatacji samolotu, 22 września 2014 roku w bazie Chacerim otwarto ośrodek szkolenia dysponujący czterema symulatorami lotu samolotem[7].
  •  Polska – w wyniku przetargu na Zintegrowany System Szkolenia Zaawansowanego (AJT - Advanced Jet Trainer), Ministerstwo Obrony Narodowej wybrało M-346 jako nowy odrzutowy samolot szkolny, który ma zastąpić wysłużone TS-11 Iskra. Kontrakt podpisano 27 lutego 2014 w Dęblinie, obejmuje dostawę 8 samolotów wraz z pakietem technicznym i logistycznym oraz wsparcie szkolenia naziemnego załóg lotniczych. Wartość kontraktu to 280 milionów Euro. Według komunikatu MON, oferta Alenia Aermacchi była najkorzystniejsza spośród startujących w przetargu firm i jako jedyna zmieściła się w zakładanym przez ministerstwo budżecie 1,2 mld PLN[8]. Opcjonalnie przewidziano zakup kolejnych 4 maszyn[9]. 3 września 2014 podczas XXIII Międzynarodowego Salonu Przemysłu Obronnego w Kielcach przedstawiciel producenta poinformował, że rozpoczęto już pierwsze prace przy kompletacji pierwszego egzemplarza samolotu dla Polski[10].

Podobne maszyny[edytuj | edytuj kod]

Pokrewne[edytuj | edytuj kod]

Podobne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. David Donald: M-346 on Schedule for Singapore (ang.). AINOnline, 2012-02-14. [dostęp 2013-12-24].
  2. Hoyle Crayg: SINGAPORE: Air force to receive last M-346 trainers (ang.). Flightglobal, 2014-02-12. [dostęp 2014-03-02].
  3. Craig Hoyle: Singapore inaugurates M-346 training unit (ang.). Flightglobal.com, 2014-09-05. [dostęp 2014-09-27].
  4. David Donald: Israel signs $1bn M-346 acquisition deal (ang.). Flightglobal, 2012-07-19. [dostęp 2013-12-24].
  5. Pierwsze Lavi dostarczone.
  6. Luca Peruzzi: First Israeli M-346 Lavi rolled out (ang.). Flightglobal, 2014-03-20. [dostęp 2014-03-21].
  7. Israel AF Opens M-346 Flight Training Centre, „Air Forces Monthly”, nr 11 (2014), s. 24, ISSN 0955-7091
  8. MON wybrało M-346 (pol.). Altair Agencja Lotnicza sp. z o.o., 2013-12-23. [dostęp 2013-12-24].
  9. Poland selects Alenia Aermacchi M-346 advanced jet trainer for its Air Force. (ang.). Air Recognition, 2013-12-24. [dostęp 2013-12-24].
  10. Dominic Perry: Assembly work begins on first Polish M-346 (ang.). Flightglobal.com, 2014-09-03. [dostęp 2014-09-27].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • David Rendall: Jane's: Lotnictwo Przewodnik Encyklopedyczny. Poznań: Wydawnictwo Zysk i S-ka, 2001. ISBN 83-7150-819-0.