Aeroakustyka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Aeroakustykanauka zajmująca się zjawiskami wytwarzania dźwięku przez przepływ gazu oraz poruszających się w nim ciał. Nauka ta znajduje zastosowanie między innymi przy projektowaniu samolotów odrzutowych, gdzie dąży się do zmniejszania poziomu hałasu wydawanego przez gazy wyrzucane przez silniki. W rozwoju aeroakustyki pomogły badania nad skonstruowaniem szybkich samolotów pasażerskich, w których poziom hałasu wytwarzanego przez strumień wypływający z dyszy silnika odrzutowego stanowi jeden z czynników decydujących o możliwościach eksploatacji samolotu. W latach 1952-54 James Lighthill przedstawił podstawową teorię aerodynamicznego wytwarzania dźwięku.