Aerodrome No.1

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Red Wing przed pierwszym lotem

Aerodrome No.1 (AEA Red Wing) − pierwszy samolot zbudowany w 1908 przez amerykańsko-kanadyjski zespół badawczy Aerial Experiment Association. Samolot odbył pierwszy lot 12 marca 1908.

Tło historyczne[edytuj | edytuj kod]

1 października 1907 Alexander Graham Bell powołał do życia amerykańsko-kanadyjski zespół badawczy znany jako Aerial Experiment Association (AEA)[1]. Zespół miał istnieć przez określony czas, a jego zadaniem miało być „skonstruowanie praktycznego aeroplanu z napędem własnym i będące w stanie przenieść człowieka”[a][1]. Członkami założycielskimi byli także John Alexander Douglas McCurdy, porucznik Thomas Selfridge i Frederick Walker Baldwin[1]. Nieco później do zespołu został zaproszony także Glenn Curtiss znany wówczas przede wszystkim z produkcji silników lotniczych[1], w 1906 wszystkie lub prawie wszystkie samoloty zbudowane w Stanach Zjednoczonych były napędzane silnikami zbudowanymi w firmie G. H. Curtiss Manufacturing Company (w późniejszym czasie przekształconej na Curtiss Aeroplane and Motor Company będącej współcześnie częścią Curtiss-Wright Corporation)[2].

Przed zbudowaniem pierwszego samolotu zespół skonstruował kilka dużych latawców i szybowców w celu zdobycia potrzebnej wiedzy teoretycznej na temat teorii lotu i aerodynamiki, przetestowano także szereg silników i śmigieł[3].

Pierwszy samolot[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy samolot zbudowany przez AEA, Aerodrome No.1, znany był także jako Red Wing (Czerwone Skrzydło) z racji koloru jedwabnego płótna pokrywającego jego powierzchnie nośne[3][4] (kolor został wybrany umyślnie jako, że kolor czerwony był najlepiej odzwierciedlany przez ówczesne czarno-białe procesy fotograficzne[5]). Głównym projektantem samolotu był porucznik Selfridge[3].

Samolot rozpędził się na lodzie ślizgając się po nim przez dwieście jardów i wzniósł się do lotu, lecąc na wysokości pomiędzy sześć, a dziesięć stóp lecąc w taki sposób 318 stóp i 11 cali. Następie wpadł w przeciągnięcie, struktura ogona załamała się i samolot spadł na skrzydło[b][6].

Red Wing był dwupłatem z ruchowym statecznikiem poziomym w układzie kaczki (przed skrzydłami) i statecznikiem pionowym na ogonie[3]. Samolot nie był wyposażony w żaden system kontroli podłużnej (lotki)[3]. Ponieważ samolot miał startować i lądować na lodzie został wyposażony w płozy, a nie podwozie kołowe[3].

Rozpiętość skrzydeł Red Winga wynosiła 13,2 m, a ich powierzchnia 35,76 m², masa samolotu wynosiła 258 kg, samolot był napędzany silnikiem Curtissa V8 o mocy 40 KM[3].

Pierwszy lot samolotu odbył się 12 marca 1908, za jego sterami zasiadał Thomas Baldwin[3].

Red Wing przeleciał odległość 318 stóp i 11 cali (97 m), a lot zakończył się przymusowym lądowaniem w którym samolot został rozbity[3][6]. Pierwszy lot Red Winga był opisywany jako „pierwszy publiczny lot samolotu w Stanach Zjednoczonych”[c][3].

Drugi lot samolotu odbył się 18 marca i podobnie jak pierwszy zakończył się rozbiciem samolotu ale tym razem po przebyciu w powietrzu zaledwie 40 jardów (36,5 m)[3][6]. Obydwa loty pokazały potrzebę kontroli samolotu wzdłuż jego osi podłużnej[3].

Uwagi

  1. „For the purpose of constructing a practical aerodrome, driven by its own motive power, and carrying a man”.
  2. „After a run of 200 feet over the ice, the plane rose to a heights of between six and ten feet and flew 318 feet and 11 inches. It then went into a stall, the tail structure collapsed and the machine slid on one wing”.
  3. „The first public aeroplane flight in the United States”.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 P. Bowers: Curtiss Aircraft. s. 24.
  2. P. Bowers: Curtiss Aircraft. s. 23.
  3. 3,00 3,01 3,02 3,03 3,04 3,05 3,06 3,07 3,08 3,09 3,10 3,11 P. Bowers: Curtiss Aircraft. s. 25.
  4. Joshua Stoff: Picture History of Early Aviation, 1903-1913. s. 23.
  5. Aerial Experimental Association (A E A) (ang.). aerofiles.com. [dostęp 2012-11-14].
  6. 6,0 6,1 6,2 Barnes Warnock McCormick: Aerospace Engineering Education During the First Century of Flight. s. 744.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Peter Bowers: Curtiss Aircraft, 1907-1947. London: Putnam & Company Ltd., 1979. ISBN 0-370-10029-8.
  • Barnes Warnock McCormick, Conrad F. Newberry, Eric Jumper: Aerospace Engineering Education During the First Century of Flight. Reston, VA: American Institute of Aeronautics and Astronautics, 2004. ISBN 978-1-56347-710-2.
  • Joshua Stoff: Picture History of Early Aviation, 1903-1913. New York: Dover Publications, 1996. ISBN 978-0-486-28836-9.