Aerozole siarczanowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Aerozole siarczanowe – cząstki stałe lub krople roztworu siarczanów lub kwasu siarkowego, zawieszone w powietrzu. Są jednym z mechanizmów nukleacji chmur w atmosferze[1][2].

Aerozole siarczanowe w stratosferze odgrywają istotną rolę w hipotezach inżynierii klimatu[3][4][5], podobną do roli cząstek pyłów i aerozoli zawieszonych w stratosferze po wybuchu wulkanów. W tej hipotezie aerozole siarczanowe powodują oziębianie Ziemi poprzez odbijanie promieniowania słonecznego.

Przypisy

  1. Hans R. Pruppacher, James D. Klett, Microphysics of clouds and precipitation, 1997, 2 wydanie
  2. Peter Victor Hobbs, Aerosol-cloud-climate interactions, 1993.
  3. Budyko, M. I. 1974. The method of climate modification. Meteor. Hydrol. 2:91–97.
  4. Dyson, F. J. i G. Marland. 1979. Technical fixes for the climatic effects of CO2. In: Workshop on the Global Effects of Carbon Dioxide from Fossil Fuels, Miami Beach, FL, March 7-11, 1977, ed. W. P. Elliott and L. Machta, pp. 111–118. U.S. DOE, CONF-770385, UC-11.
  5. Crutzen, P. J. 2006. Albedo enhancement by stratospheric sulfur injections: A contribution to resolve a policy dilemma? Climate Change 77:211–219.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]