Aethina tumida
| Mały chrząszcz ulowy | |
| Aethina tumida | |
| Muray, 1867 | |
 Larwy chrząszcza żerujące na plastrze |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | stawonogi |
| Gromada | owady |
| Podgromada | owady uskrzydlone |
| Rząd | chrząszcze |
| Podrząd | chrząszcze wielożerne |
| Rodzina | łyszczynkowate |
| Rodzaj | Aethina |
| Gatunek | Aethina tumida |
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Aethina tumida - gatunek małego chrząszcza z rodziny łyszczynkowatych (Nitidulidae). Jest szkodnikiem pasiek pszczelich.
Spis treści |
[edytuj] Historia
Aethina tumida był gatunkiem endemicznym dla Afryki subsaharyjskiej. Poza Afryką stwierdzono go po raz pierwszy w 1998 w pasiekach na Florydzie w Stanach Zjednoczonych[1] i rozprzestrzenił się na kolejne stany, m.in. w Karolinie Południowej i Georgii[2]
Chrząszcz ten został zawleczony również do Australii, gdzie stwierdzono go po raz pierwszy w 2002 roku w Nowej Południowej Walii[3].
[edytuj] Biologia
Dojrzałe chrząszcze mają wydłużony kształt, spłaszczone ciało długości 1/3 ciała pszczoły robotnicy. Są czarno ubarwione, mają trzy pary nóg i maczugowato zakończone czułki. Żerują w ulu i w pomieszczenich, w których przechowywane są plastry.
Samica składa jaja w ulu na plastrach i w szparach ula. Po 2-4 dniach wygryza się z jajeczka larwa, która pododnie jak dorosłe chrząszcze żywi się jajami i czerwiem pszczoły, pyłkiem, miodem i woskiem. Po 7-21 dniach larwy wypełzają z ula i spadają na ziemię, gdzie zagrzebują się i przechodzą w stadium poczwarki. Po 3-4 tygodniach z poczwarki wygryzają się młode chrząszcze. W ciągu pierwszych dwóch dni chrząszcze są bardzo ruchliwe, latają w promieniu 25 km. Kierując się zapachem rodziny pszczelej, przedostają się do ula.
[edytuj] Objawy inwazji
Pszczoła nie potrafi się bronić przed tym chrząszczem. Wystarczy, że do ula przedostanie się kilka samic, aby wylęgające się ze złożonych jaj larwy masowo niszczyły plastry i czerw. Uszkodzone plastry nie nadają się do wychowu czerwiu ani do magazynowania miodu i pyłku. Odchody larw zanieczyszczają miód, który ulega fermentacji i wycieka z komórek plastra. Larwy wydzielają też nieprzyjemny zapach, który działa na pszczoły odstraszająco.
[edytuj] Zwalczanie
Zwalczanie chrząszcza polega na utrzymywaniu czystości w ulu oraz niszczeniu w glebie larw. Stosowane są też środki do niszczenia larw w ulu. Chrząszcz ten ginie w zimie poza rodziną pszczelą i w nieogrzewanych pomieszczeniach. Przy temperaturze powietrza poniżej –12 °C giną wszystkie jego stadia rozwojowe.
