Afera "łowców skór"

Afera "łowców skór" – używane w mediach określenie na proceder zabijania pacjentów przez pracowników łódzkiego pogotowia ratunkowego i sprzedaży informacji o zgonach zakładom pogrzebowym.

Sprawa została ujawniona 23 stycznia 2002 roku przez dziennikarzy Gazety Wyborczej Tomasza Patorę, Marcina Stelmasiaka oraz Przemysława Witkowskiego; nazwa afery wzięła się od tytułu reportażu "Łowcy skór".

Czterem pracownikom łódzkiego pogotowia nieprawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Łodzi z 20 stycznia 2007 i prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 9 czerwca 2008 udowodniono udział w zabójstwie pacjentów przy użyciu leku pankuronium (nazwa handlowa Pavulon). 27 października 2009 roku Sąd Najwyższy oddalił kasację i ostatecznie utrzymał wyrok. Byli to:

• sanitariusz Andrzej Nowocień (pseudonim "doktor Ebrantil"), skazany na dożywocie za zabójstwo czterech pacjentów i pomoc sanitariuszowi Karolowi Banasiowi. w piątym;
• sanitariusz Karol Banaś, skazany na 25 lat więzienia za "szczególnie okrutne" zabójstwo pavulonem Ludmiły Ś. i pomoc Andrzejowi N. w dokonanych przez niego zabójstwach;
• lekarz Janusz Kuliński, skazany na 6 lat więzienia i 10-letni zakaz wykonywania zawodu lekarza za umyślne narażenie na śmierć dziesięciu pacjentów;
• lekarz Paweł W., skazany na 5 lat więzienia i 10-letni zakaz wykonywania zawodu lekarza za umyślne narażenie życia czterech chorych.

Śledztwo w sprawie afery jest cały czas prowadzone przez łódzkiego prokuratora. Ponadto, kilkudziesięciu pracowników pogotowia i właścicieli firm pogrzebowych jest oskarżonych o udział w procederze handlu informacjami o zgonach pacjentów.

W 2008 roku powstał szwedzki film dokumentalny o aferze "łowców skór" pt. Necrobusiness w reż. Fredrik von Krusenstjerna.

Zobacz też

• Łowcy skór - polski film sensacyjny