Afereza (językoznawstwo)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Aferezaproces fonetyczny polegający na zaniku głoski lub głosek w nagłosie (na początku wyrazu). Np. w języku polskim skra < iskra.

W języku irlandzkim możliwa jest sytuacja jakby przeciwna do elizji: samogłoski [a] oraz [i] ulegają zanikowi w nagłosie, na przykład [tα:] (forma czasownika być) + an [an] (rodzajnik określony) = [tα:n] (w piśmie zanik ten nie jest zaznaczany).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Zobacz hasło afereza w Wikisłowniku