Afonso Costa
| Ten artykuł od 2010-03 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. Adnotacja: data:09-06. |
| Afonso Augusto da Costa | |
Afonso Augusto da Costa |
|
| Data i miejsce urodzenia | 6 marca 1871 Seia |
| Data i miejsce śmierci | 11 maja 1937 Paryż |
| Premier Portugalii | |
| Okres urzędowania | od 9 stycznia 1913 do 9 lutego 1914 |
| Poprzednik | Duarte Leite |
| Następca | Bernardino Machado |
| Premier Portugalii | |
| Okres urzędowania | od 29 listopada 1915 do 15 marca 1916 |
| Poprzednik | José de Castro |
| Następca | António José de Almeida |
| Premier Portugalii | |
| Okres urzędowania | od 25 kwietnia 1917 do 11 grudnia 1917 |
| Poprzednik | António José de Almeida |
| Następca | Sidónio Pais |
| Odznaczenia | |
Afonso Augusto da Costa, (ur. 6 marca 1871, w Seia, zm. 11 maja 1937 w Paryżu) – portugalski prawnik, naukowiec i republikański polityk.
Życiorys [edytuj]
Był przywódcą Portugalskiej Partii Republikańskiej i jedną z głównych postaci Portugalskiej Pierwszej Republiki. Był republikańskim deputowanym do Izby Deputowanych podczas ostatnich lat monarchii. Po proklamowaniu republiki, był ministrem sprawiedliwości, w czasie trwania rządu prowincjonalnego Teófilo Bragi (5 października 1910 - 3 września 1911). Podpisał kontrowersyjne akty prawne, które wygnały z Portugalii Jezuitów i zniosły przywileje religijne. Szczególne znaczenie miało Prawo Oddzielenia Kościoła i Państwa. Da Costa stał się symbolem antyklerykalizmu Pierwszej Republiki. Był premierem trzykrotnie. Za pierwszym razem został wezwany przez prezydenta Manuela de Arriaga w celu utworzenia gabinetu, jako lider Partii Republikańsko-Demokratycznej.
Był Przewodniczącym Ministrów (premierem) i ministrem finansów przez rok (9 stycznia 1913 - 9 lutego 1914), w tym czasie udało mu się ustabilizować portugalską gospodarkę. Ponownie objął oba stanowiska i pełnił je od 29 listopada 1915 do 16 marca 1916. Następnym razem pełnił funkcję premiera od 25 kwietnia 1917 do 8 grudnia 1917 w rządzie jedności narodowej, nazywanym "Świętą Unią", wspierającą wejście Portugalii do I wojny światowej. Po wojskowym przewrocie zorganizowanym przez Sidónio Paisa w grudniu 1917, udał się na emigrację do Paryża, skąd już nie powrócił do ojczyzny na stałe.
Z powodu swego silnego antyklerykalizmu, znany był wśród swych przeciwników jako Mata-Frades (pol. Zabójca zakonników).