Afrykańska Partia na rzecz Niepodległości Zielonego Przylądka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Partido Africano da Independência de Cabo Verde
Skrót PAICV
Lider José Maria Neves
Data założenia styczeń 1981
Adres siedziby Praia, Santiago
Deklarowana
ideologia polityczna
socjaldemokracja, socjalizm demokratyczny
Członkostwo
międzynarodowe
Międzynarodówka Socjalistyczna
Młodzieżówka Juventude do PAICV
Obecni posłowie 37
http://www.paicv.cv/

Afrykańska Partia na rzecz Niepodległości Zielonego Przylądka (port. Partido Africano da Independência de Cabo Verde) - socjaldemokratyczna partia polityczna w Republice Zielonego Przylądka.

Początek[edytuj | edytuj kod]

W 1956 powstał jej poprzednik, Afrykańska Partia Niepodległości Gwinei i Wysp Zielonego Przylądka (PAIGC). PAIGC walczyła o obalenie portugalskiego imperium kolonialnego, zjednoczenie Zielonego Przylądka i Gwinei Bissau drogą rewolucji socjalistycznej. Czołowym liderem ugrupowania był Amílcar Cabral.

Od 1961 PAIGC toczyło walki partyzanckie. Po rewolucji goździków w Portugalii w 1974 ostatecznie rozpadło się kolonialne imperium. Po wojskowym zamachu stanu w Gwinei Bissau, rozpadła się unia między oboma krajami, wówczas sekcja PAIGC z Zielonego Przylądka odłączyła się, tworząc nowe ugrupowanie pod nazwą Afrykańska Partia na rzecz Niepodległości Zielonego Przylądka, sekretarzem partii został Aristides Pereira[1].

Współcześnie[edytuj | edytuj kod]

Amílcar Cabral na znaczku pocztowym NRD

Na nadzwyczajnym zjeździe partii w lutym 1990 roku PAICV zatwierdziła wprowadzenie pluralizmu politycznego. Pereira ustąpił ze stanowiska sekretarza generalnego PAICV w lipcu 1990. Premier Pedro Pires zastąpił go w sierpniu 1990 roku. Ugrupowanie jest członkiem Międzynarodówki Socjalistycznej[2], organizacją młodzieżową partii jest Juventude do PAICV.

W wyborach prezydenckich w dniach 11 i 25 lutego 2001 roku, kandydat PAICV Pedro Pires, zdobył 46.52% głosów w pierwszej turze, pokonując Carlosa Veiga.

W wyborach parlamentarnych w dniu 22 stycznia 2006 roku PAICV zdobyła 52.28% w wyborach powszechnych i 41 spośród 72 mandatów w Zgromadzeniu Narodowym.

W wyborach prezydenckich w dniu 12 lutego 2006 Pedro Pires ponownie pokonał Carlosa Veiga, zdobywając 50.98% głosów.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Political Parties of the World (6th edition, 2005), ed. Bogdan Szajkowski, str. 113.
  2. Lista członków IS