Agama błotna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Agama błotna
Physignathus cocincinus
Cuvier, 1829
Agama błotna
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada gady
Rząd łuskonośne
Podrząd Iguania
Rodzina agamowate
Rodzaj Physignathus
Gatunek agama błotna
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Agama błotna, wodnogama indochińska (Physignathus cocincinus) – gatunek ziemnowodnej jaszczurki z rodziny agamowatych.

Opis

Najbardziej charakterystycznymi cechami agam błotnych jest zielono-oliwkowy kolor ciała, szeroka głowa i "grzebień" od czubka głowy, aż po nasadę ogona.

Długość życia

Długość życia w zależności od warunków w jakich żyje waha się od 15 do 20 lat.

Rozmiary

Długość ciała ok. 90 cm, maksymalnie ok. 100 cm z czego 2/3 stanowi ogon (chociaż samice są wyraźnie mniejsze od samców).

Biotop

Tropikalne lasy deszczowe, niskie gałęzie drzew porastających brzegi rzek.

Terrarium

Dla pojedynczego osobnika min. 150x70x120 cm, dla trójki osobników min. 200/70/150 cm, zaopatrzone w liczne korzenie do wspinania, rośliny i duży basen.

Pokarm

Głównie świerszcze, noworodki mysie lub szczurze, karaczany, drewnojady oraz owoce (stanowiące ok. 20% diety).

Zachowanie

Prowadzą dzienny tryb życia. Komunikują się ze sobą kiwaniem głową i tzw. wavingiem czyli machaniem przedniej łapy (w ten sposób zaznaczają własne terytorium). Bardzo mocno zakorzeniony terytorializm.

Rozmnażanie

Okres godów przypada dla agam od grudnia do stycznia. Samica składa około 8-12 jaj i zagrzebuje je w wilgotnym podłożu na głębokość około 20 cm. Rozwój zarodkowy w temperaturze 27-30 °C trwa 65-101 dni. Małe agamy, po wykluciu, tworzą grupy i żyją w nich aż do osiągnięcia dojrzałości płciowej.

Występowanie

Południowe Chiny, Tajlandia.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Agama błotna (Physignathus cocincinus Cuvier, 1829) - opis hodowli gatunku w niewoli
  2. Terrarystyka.pl
  3. Zwierzęta : encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005. ISBN 83-01-14344-4.