Agama kołnierzasta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Agama kołnierzasta
Chlamydosaurus kingii
Gray, 1825
Agama kołnierzasta
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada gady
Rząd łuskonośne
Rodzina agamowate
Rodzaj Chlamydosaurus
Gatunek agama kołnierzasta
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Agama kołnierzasta (Chlamydosaurus kingii) – gatunek jaszczurki z rodziny agamowatych, jedyny przedstawiciel rodzaju Chlamydosaurus.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Północno-zachodnia Australia i Nowa Gwinea.

Żyje na terenach suchych, zadrzewionych. Prowadzi naziemny i nadrzewny tryb życia. Bardzo ruchliwa, szybko biega na tylnych odnóżach unosząc nad ziemią ogon. Zagrożona rozpościera kołnierz po czym rzuca się na napastnika boleśnie go kąsając.

Cechy morfologiczne[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 80-90 cm, w tym ogon do 65 cm. Małe łuski na ciele są gładkie. Z boków szyi i spod żuchwy wyrasta obszerny fałd skórny opadający na ramiona, tworząc pomarszczone fałdy. W razie zagrożenia rozpościera go dzięki promienistym włóknom chrzęstnym, prostującym się dzięki mięśniom przytwierdzonym do czaszki. Ma on średnicę 20 - 30 cm i jest pokryty zachodzącymi na siebie łuskami. Efekt odstraszający potęguje szeroko otwarta paszcza ukazująca jaskrawe wnętrze.

Grzbiet barwy szarobrązowej licznie pokryty ciemnymi plamkami i większymi, czarnymi plamami. Kołnierz pokrywa mozaikowy, niebiesko - pomarańczowo - jasnobrązowy deseń.

Odżywianie[edytuj | edytuj kod]

Aktywna w dzień. Zjada Owady i pająki.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Podczas pory godowej (początek pory deszczowej, wrzesień-październik), dorosłe samce walczą o partnerki, rozkładając swoje kołnierze szczypią się nawzajem. Jeden lub dwa razy samice składają w środku pory deszczowej (listopad-luty) 4-23 jaj w pergaminowatych osłonkach do dołków w ziemi o głębokości ok. 5-20 cm, zwykle w miejscu dobrze nasłonecznionym. Inkubacja trwa od dwóch do trzech miesięcy. Płeć nowo wylęgłych determinuje temperatura. Jeśli jest za wysoka wylęgają się tylko samice. Temperatura optymalna wynosi 29-35 °C i wtedy liczba samic i samców równoważy się.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Zwierzęta : encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005. ISBN 83-01-14344-4.

Włodzimierz Juszczyk "Mały słowni zoologiczny gady i płazy" Wiedza Powszechna Warszawa 1986

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]