Agar MacConkeya

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Płytka z agarem MacConkeya z aktywnymi kulturami bakteryjnymi – Proteus vulgaris.

Agar MacConkeya – wykorzystywane w mikrobiologii podłoże służące do hodowli bakterii Gram-ujemnych. Zawiera sole kwasów żółciowych, fiolet krystaliczny (hamuje wzrost bakterii Gram-dodatnich), neutralną czerwień (barwi drobnoustroje fermentujące laktozę), laktozę i peptony. Podłoże zostało wynalezione przez Alfreda Theodore'a MacConkeya podczas jego pracy jako bakteriologa w Royal Commission on Sewage Disposal.

Agar MacConkeya różnicuje bakterie Gram-ujemne na fermentujące (Lac+) i niefermentujące laktozę (Lac-). Te drobnoustroje, które posiadają zdolność fermentacji laktozy zawartej w agarze (np. Escherichia coli, Klebsiella) zakwaszają podłoże do pH < 6,8. Prowadzi to do powstania czerwonych/różowych kolonii. Bakterie Lac- takie jak Salmonella czy Shigella zużywają peptony - rosną w postaci białych/przezroczystych kolonii, ponieważ czerwień neutralna w pH obojętnym jest bezbarwna.

Klebsiella pneumoniae wyhodowane na agarze MacConkeya.

Poprzez selekcjonowanie bakterii Gram-ujemnych i różnicowanie pomiędzy patogenami jelitowymi, takimi jak Escherichia coli i Salmonella, agar MacConkeya jest wykorzystywany do diagnostyki przyczyn biegunki.

Wariant podłoża, agar MacConkeya z sorbitolem, umożliwia izolację i różnicowanie niektórych szczepów enterokrwotocznych E. coli (EHEC).