Aglaofiton

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Aglaofiton
Aglaophyton reconstruction.jpg
Rekonstrukcja budowy Aglaophyton majora
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Podkrólestwo naczyniowe
Gromada ryniofity
Rodzaj aglaofiton
Nazwa systematyczna
Aglaophyton major Kindston et Lang, 1920

Aglaofiton (łac. Aglaophyton major) – jedna z najstarszych roślin telomowych, należąca do ryniofitów (zaliczana pierwotnie do rodzaju Rhynia). Prawdopodobnie porastała brzegi jezior, rzek lub bagien wczesnego dewonu (pragu).

Sporofit posiadał kłącza z chwytnikami. Z kłącza wyrastały widlasto (dychotomicznie) rozgałęziające się bezlistne pędy, dochodzące do 30–60 cm wysokości, zakończone na szczytach dość dużymi, wrzecionowatymi zarodniami. Zarodniki opisano pod odrębną nazwą Retusotriletes. Męski gametofit aglaofitona to prawdopodobnie odkryty później gatunek Lyonophyton rhyniensis Remy et Remy, 1980.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]