Aglomeracja monocentryczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Aglomeracja monocentryczna

Aglomeracja monocentryczna – duże skupisko ludności, w którego centrum znajduje się ośrodek miejski (tzw. rdzeń), a naokoło są przyrośnięte miasta satelitarne oraz zurbanizowane wsie. Miasta satelitarne najczęściej pełnią funkcje dzielnic sypialnych lub przemysłowych. Z czasem strefa podmiejska może zostać wchłonięta przez powiększające się miasto, stając się jego integralną częścią.

Powstaje, gdy jedno miasto posiada wyższą rangę i większą powierzchnię od pozostałych, które je otaczają.

Przykładami aglomeracji monocentrycznej mogą być:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kazimierz Kuciński: Geografia : kompendium w zarysie i zadaniach. Warszawa: Difin, 2007, s. 223. ISBN 978-83-7251-758-6.
  • Paweł Libner, Gerard Stefaniak: Geografia od A do Z. Repetytorium. Warszawa: Kram, 2005, s. 227. ISBN 83-86075-07-4.