Agnieszka Duczmal

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Agnieszka Duczmal
JKRUK 20090710 AGNIESZKA DUCZMAL W BUSKU IMG 9187.jpg
Agnieszka Duczmal, 10 lipca 2009 r.
Data i miejsce urodzenia 7 stycznia 1946
Polska Krotoszyn, Polska
Pochodzenie  Polska
Gatunek muzyka poważna, muzyka kameralna
Zawód dyrygent
Aktywność 1968 - obecnie
Zespół
Orkiestra Kameralna Polskiego Radia "Amadeus"
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Autograf Agnieszki Duczmal

Agnieszka Duczmal (ur. 7 stycznia 1946 roku w Krotoszynie) – polska dyrygentka, założycielka i dyrygentka orkiestry Amadeus, w przeszłości także występująca z innymi orkiestrami symfonicznymi w kraju i za granicą. Córka dyrygenta Henryka Duczmala i Leokadii z domu Surdyk. Jako pierwsza kobieta-dyrygent wystąpiła na scenie mediolańskiej La Scali[1].

Życiorys [edytuj]

Pierwszym nauczycielem, jeszcze w średniej szkole, był prof. Stanisław Kulczyński, chórmistrz. Po ukończeniu V Liceum Ogólnokształcącego w Poznaniu pochodząca z rodziny o tradycjach muzycznych Agnieszka Duczmal podjęła w 1966 roku studia w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Poznaniu. Studiowała dyrygenturę pod kierunkiem Witolda Krzemieńskiego - znakomitego skrzypka, altowiolisty i dyrygenta, absolwenta słynnego Konserwatorium Polskiego Towarzystwa Muzycznego we Lwowie. W czasie studiów utworzyła w 1968 roku orkiestrę kameralną Pro Musica[2]. Po skończeniu studiów, w latach 1971–1972 pracowała jako asystent dyrygenta w Filharmonii Poznańskiej, a od 1972 roku w Teatrze Wielkim w Poznaniu, gdzie przygotowała m.in. polską prapremierę opery Benjamina Brittena "Sen nocy letniej", premierę opery "Rigoletto" Giuseppe Verdiego oraz baletu "Romeo i Julia" Siergieja Prokofjewa.

W 1977 roku utworzona i kierowana przez nią orkiestra kameralna została przekształcona w etatowy zespół Polskiego Radia i Telewizji, który od 1988 występuje pod nazwą Orkiestra Kameralna Polskiego Radia "Amadeus"[3]. Agnieszka Duczmal w dalszym ciągu jest jej dyrektorem i kierownikiem artystycznym, koncertując z nią podczas tournées po świecie i biorąc udział w licznych festiwalach europejskich (m.in. Warszawska Jesień)[4].

Agnieszka Duczmal koncertowała m.in. z Marthą Argerich, Mischą Maiskym, Henrykiem Szeryngiem. Współpracowała z wieloma rozgłośniami radiowymi (polskimi, niemieckimi, belgijskimi, angielskimi, kanadyjskimi, meksykańskimi i japońskimi) oraz telewizją w Polsce (m.in. cykle Stereo i w kolorze oraz Goście Agnieszki Duczmal), Francji, Meksyku i Japonii. Do 2008 roku wraz z Orkiestrą Kameralną Polskiego Radia Amadeus nagrała 46 płyt, ponad 9000 minut muzyki dla Polskiego Radia, zarejestrowała 112 koncertów i programów muzycznych dla Telewizji Polskiej, 5 godzin muzyki dla Télévision Française 1 oraz godzinny program z muzyką polską dla Telewizji Japońskiej. Współpracowała także z wieloma wytwórniami płytowymi (Polskie Nagrania, ASV Records, Wergo, ADDA, Canyon Classics, AMF, Europa Musica, Vienna Modern Masters), nagrywając m.in. serenady i divertimenta Wolfganga Amadeusa Mozarta (1990) oraz dwanaście symfonii młodzieńczych Feliksa Mendelssohna-Bartholdy'ego (1991). W jej dorobku artystycznym znajduje się wiele prawykonań, m.in. pierwsze światowe nagranie "Wariacji Goldbergowskich" Johanna Sebastiana Bacha w transkrypcji na orkiestrę kameralną Józefa Kofflera. Dla swojej Orkiestry dokonała wielu transkrypcji arcydzieł muzycznych, m.in. "Obrazki z wystawy" Modesta Musorgskiego oraz utworów kameralnych Johannesa Brahmsa, Claude’a Debussy’ego, Franza Schuberta[5].

Nagrody i odznaczenia [edytuj]

  • 1970 – laureatka I Ogólnopolskiego Konkursu Dyrygentów w Katowicach[6]
  • 1975 – wyróżnienie na IV Międzynarodowym Konkursie Dyrygentów Fundacji Herberta von Karajana w Berlinie Zachodnim
  • 1976 – wraz ze swoją orkiestrą srebrny medal Fundacji Herberta von Karajana podczas Międzynarodowych Spotkań Młodych Orkiestr w Berlinie Zachodnim
  • 1982 – nagroda La Donna del Mondo (Kobieta świata) przyznana przez Międzynarodowe Centrum Kultury Saint Vincent w Rzymie (pod patronatem UNESCO i prezydenta Włoch) za wybitne w skali światowej osiągnięcia na polu kultury, nauki i działalności społecznej
  • 1983 – Nagroda MKiS I stopnia
  • 1998 – Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski[7]
  • 2005 – Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis"[8]
  • 2008 – wraz ze swoją orkiestrą otrzymała tytuł Zasłużony dla Miasta Poznania w dowód uznania dla wybitnych dokonań w zakresie muzyki kameralnej, doceniając zasługi w rozsławianiu artystycznego oblicza Poznania na scenach świata w trakcie czterdziestu lat działalności[9]
  • 2008 – Nagroda Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w kategorii muzyka[10]
  • 2008 – Złoty Mikrofon[11]

Życie osobiste [edytuj]

Żona muzyka kontrabasisty w Orkiestrze Kameralnej Polskiego Radia "Amadeus" Józefa Jaroszewskiego. Matka Karoliny, Anny Jaroszewskiej-Mróz i Jakuba.

Karolina[12] jest wiolonczelistką, ukończyła Juillard School of Music w Nowym Jorku. Od dwóch lat jest jednym z koncertmistrzów w Filharmonii Narodowej w Warszawie, sporo też koncertuje indywidualnie. Młodsza Anna Jaroszewska-Mróz[13] jest dyrygentką. Syn informatyk zajmuje się działalnością reklamową.

Zobacz też [edytuj]

Przypisy

  1. ↑ Batuta rodzaju żeńskiego, Polityka - nr 45 (2679) z dnia 8.11.2008; s. 72-73
  2. ↑ Smak muzyki
  3. ↑ Z Agnieszką DUCZMAL rozmawia Tadeusz Deszkiewicz
  4. ↑ Agnieszka Duczmal - "Szukanie dziury w całym"
  5. ↑ Artystyczny jubileusz Agnieszki Duczmal
  6. ↑ Międzynarodowy Konkurs Dyrygentów im. Grzegorza Fitelberga
  7. ↑ Monitor Polski z 1998 r. Nr 36 poz. 498
  8. ↑ Agnieszka Hamelusz: Gloria Artis dla Komendanta Stołecznego Policji. Warszawa.NaszeMiasto.pl, 2005-09-29. [dostęp 2012-12-10].
  9. ↑ Uchwała Nr XXXVII/373/V/2008 Rady Miasta Poznania z dnia 13 maja 2008 r
  10. ↑ Laureaci Dorocznej Nagrody w roku 2008
  11. ↑ Złote Mikrofony Polskiego Radia zostały przyznane
  12. ↑ Graj na swoje sto procent - rozmowa wiolonczelistką z Karoliną Jaroszewską
  13. ↑ culture.pl

Bibliografia [edytuj]

Linki zewnętrzne [edytuj]

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Agnieszka_Duczmal&oldid=36010825”