Agnieszka Duczmal

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Agnieszka Duczmal
JKRUK 20090710 AGNIESZKA DUCZMAL W BUSKU IMG 9187.jpg
Agnieszka Duczmal, 10 lipca 2009 r.
Data i miejsce urodzenia 7 stycznia 1946
Polska Krotoszyn, Polska
Pochodzenie  Polska
Instrument fortepian
Gatunek muzyka poważna, muzyka kameralna
Zawód dyrygent
Aktywność 1968obecnie
Zespół
Orkiestra Kameralna Polskiego Radia "Amadeus"
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Oficer Orderu Krzyża Południa (Brazylia)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Autograf Agnieszki Duczmal

Agnieszka Duczmal (ur. 7 stycznia 1946 roku w Krotoszynie) – polska dyrygentka, założycielka i dyrygentka orkiestry Amadeus, w przeszłości także występująca z innymi orkiestrami symfonicznymi w kraju i za granicą. Córka dyrygenta Henryka Duczmala i Leokadii z domu Surdyk. Jako pierwsza kobieta-dyrygent wystąpiła na scenie mediolańskiej La Scali[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pierwszym nauczycielem, jeszcze w średniej szkole, był prof. Stanisław Kulczyński, chórmistrz. Po ukończeniu V Liceum Ogólnokształcącego w Poznaniu pochodząca z rodziny o tradycjach muzycznych Agnieszka Duczmal podjęła w 1966 roku studia w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Poznaniu. Studiowała dyrygenturę pod kierunkiem Witolda Krzemieńskiego – znakomitego skrzypka, altowiolisty i dyrygenta, absolwenta słynnego Konserwatorium Polskiego Towarzystwa Muzycznego we Lwowie. W czasie studiów utworzyła w 1968 roku orkiestrę kameralną Pro Musica[2]. Po skończeniu studiów, w latach 1971–1972 pracowała jako asystent dyrygenta w Filharmonii Poznańskiej, a od 1972 roku w Teatrze Wielkim w Poznaniu, gdzie przygotowała m.in. polską prapremierę opery Benjamina Brittena "Sen nocy letniej", premierę opery "Rigoletto" Giuseppe Verdiego oraz baletu "Romeo i Julia" Siergieja Prokofjewa.

W 1977 roku utworzona i kierowana przez nią orkiestra kameralna została przekształcona w etatowy zespół Polskiego Radia i Telewizji, który od 1988 występuje pod nazwą Orkiestra Kameralna Polskiego Radia "Amadeus"[3]. Agnieszka Duczmal w dalszym ciągu jest jej dyrektorem i kierownikiem artystycznym, koncertując z nią podczas tournées po świecie i biorąc udział w licznych festiwalach europejskich (m.in. Warszawska Jesień)[4].

Agnieszka Duczmal koncertowała m.in. z Marthą Argerich, Mischą Maiskym, Henrykiem Szeryngiem. Współpracowała z wieloma rozgłośniami radiowymi (polskimi, niemieckimi, belgijskimi, angielskimi, kanadyjskimi, meksykańskimi i japońskimi) oraz telewizją w Polsce (m.in. cykle Stereo i w kolorze oraz Goście Agnieszki Duczmal), Francji, Meksyku i Japonii. Do 2008 roku wraz z Orkiestrą Kameralną Polskiego Radia Amadeus nagrała 46 płyt, ponad 9000 minut muzyki dla Polskiego Radia, zarejestrowała 112 koncertów i programów muzycznych dla Telewizji Polskiej, 5 godzin muzyki dla Télévision Française 1 oraz godzinny program z muzyką polską dla Telewizji Japońskiej. Współpracowała także z wieloma wytwórniami płytowymi (Polskie Nagrania, ASV Records, Wergo, ADDA, Canyon Classics, AMF, Europa Musica, Vienna Modern Masters), nagrywając m.in. serenady i divertimenta Wolfganga Amadeusa Mozarta (1990) oraz dwanaście symfonii młodzieńczych Feliksa Mendelssohna-Bartholdy'ego (1991). W jej dorobku artystycznym znajduje się wiele prawykonań, m.in. pierwsze światowe nagranie "Wariacji Goldbergowskich" Johanna Sebastiana Bacha w transkrypcji na orkiestrę kameralną Józefa Kofflera. Dla swojej Orkiestry dokonała wielu transkrypcji arcydzieł muzycznych, m.in. "Obrazki z wystawy" Modesta Musorgskiego oraz utworów kameralnych Johannesa Brahmsa, Claude’a Debussy’ego, Franza Schuberta[5].

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

  • 1970 – laureatka I Ogólnopolskiego Konkursu Dyrygentów w Katowicach[6]
  • 1975 – wyróżnienie na IV Międzynarodowym Konkursie Dyrygentów Fundacji Herberta von Karajana w Berlinie Zachodnim
  • 1976 – wraz ze swoją orkiestrą srebrny medal Fundacji Herberta von Karajana podczas Międzynarodowych Spotkań Młodych Orkiestr w Berlinie Zachodnim
  • 1982 – nagroda La Donna del Mondo (Kobieta świata) przyznana przez Międzynarodowe Centrum Kultury Saint Vincent w Rzymie (pod patronatem UNESCO i prezydenta Włoch) za wybitne w skali światowej osiągnięcia na polu kultury, nauki i działalności społecznej
  • 1983 – Nagroda MKiS I stopnia
  • 1998 – Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski[7]
  • 2002 – Krzyż Oficerski Orderu Krzyża Południa (Brazylia)[8]
  • 2005 – Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis"[9]
  • 2008 – wraz ze swoją orkiestrą otrzymała tytuł Zasłużony dla Miasta Poznania w dowód uznania dla wybitnych dokonań w zakresie muzyki kameralnej, doceniając zasługi w rozsławianiu artystycznego oblicza Poznania na scenach świata w trakcie czterdziestu lat działalności[10]
  • 2008 – Nagroda Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w kategorii muzyka[11]
  • 2008 – Złoty Mikrofon[12]

Życie osobiste[edytuj | edytuj kod]

Żona muzyka kontrabasisty w Orkiestrze Kameralnej Polskiego Radia "Amadeus" Józefa Jaroszewskiego. Matka Karoliny, Anny Jaroszewskiej-Mróz i Jakuba.

Karolina[13] jest wiolonczelistką, ukończyła Juillard School of Music w Nowym Jorku. Od dwóch lat jest jednym z koncertmistrzów w Filharmonii Narodowej w Warszawie, sporo też koncertuje indywidualnie. Młodsza Anna Jaroszewska-Mróz[14] jest dyrygentką. Syn informatyk zajmuje się działalnością reklamową.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]