Agnieszka Graff

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Agnieszka Graff
Agnieszka Graff, Salon Ciekawej Książki, Łódź, grudzień 2011
Agnieszka Graff, Salon Ciekawej Książki, Łódź, grudzień 2011
Data urodzenia 1970
Zawód pisarka, publicystka, tłumaczka, wykładowczyni
Narodowość polska
Alma Mater University of Oxford
Małżeństwo Bernard Osser
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Agnieszka Graff w Wikicytatach

Agnieszka Graff (ur. 1970) – polska pisarka, tłumaczka i publicystka związana z ruchem feministycznym. Członkini zespołu "Krytyki Politycznej".

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiowała na angielskim University of Oxford, w Amherst College w stanie Massachusetts w USA i w warszawskiej Szkole Nauk Społecznych PAN. W 1999 doktoryzowała się z literatury angielskiej. Pracuje w Instytucie Ameryk i Europy Uniwersytetu Warszawskiego, wykłada również na gender studies.

Autorka wielu esejów i felietonów (publikowanych m.in. w "Gazecie Wyborczej", "Literaturze na Świecie" i "Zadrze"). Współzałożycielka Porozumienia Kobiet 8 Marca, wraz z którym organizuje coroczne Manify. Członkini Rady Programowej Programu Spraw Precedensowych w Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka.

Jej pierwsza książka, Świat bez kobiet (2001), to feministyczne spojrzenie na przemiany ustrojowe w Polsce. Graff bada proces, który doprowadził do wykluczenia głosu kobiet ze sfery publicznej kształtującej się liberalnej demokracji. Analizując toczący się w latach 90. spór o prawo do aborcji, stawia tezę, że ruch feministyczny przegrał "walkę o język". Ponieważ w kulturze popularnej feminizm został symbolicznie utożsamiony z okresem PRL, odzyskiwanie niepodległości było jednocześnie odzyskiwaniem przez naród poczucia męskości ("Patriarchat po seksmisji"). W kolejnej książce, Rykoszetem (2008), przechodzi Graff do rozważań nad związkami między polskim nacjonalizmem a kulturową konstrukcją płci. Dokumentuje proces, w którym kobiety i mniejszości seksualne stały się "zakładnikami" sporu o polską tożsamość. Bada związki między homofobią a antysemityzmem.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Żona fotografa i korespondenta prasy francuskiej Bernarda Ossera. Córka Piotra Graffa i filozofki Katarzyny Rosner[1], pochodzi z rodziny polsko-żydowskiej[2].

Książki[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Agnieszka Graff, w: M.J. Minakowski, Genealogia potomków Sejmu Wielkiego
  2. Szatani, bądźcie czynni!. „Przegląd”, 2007-07-29. [dostęp 2013-07-31]. 
  3. Matka Feministka - krytykapolityczna.pl

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]