Agnieszka Kotlarska (modelka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Agnieszka Kotlarska
AgnieszkaKotlatrska1990.jpg
(1990)
Prawdziwe nazwisko Agnieszka Kotlarska-Świątek
Data i miejsce urodzenia 15 sierpnia 1972
Wrocław
Data i miejsce śmierci 27 sierpnia 1996
Wrocław
Narodowość polska
Agencja Ford: Nowy Jork, Paryż[1]
Sesje Twój Styl, Cosmopolitan, Vogue
Tytuły Polska Miss Polski 1991
Ziemia Miss International 1991
Wymiary (cm) 89-62-88[2]
Wzrost (cm) 176[2]
Kolor włosów blond[2]
Kolor skóry biała
Agnieszka Kotlarska ze sponsorem głównej nagrody konkursu Miss Polski 91, prezesem Art-B Andrzejem Gąsiorowskim, 1991

Agnieszka Kotlarska-Świątek (ur. 15 sierpnia 1972 we Wrocławiu, zm. 27 sierpnia 1996 tamże) – modelka, Miss Polski 1991[3], pierwsza Polka, która zwyciężyła w konkursie Miss International[4].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodziła z Wrocławia. Studiowała na Politechnice Wrocławskiej[2]. 19 lipca 1991 roku w Operze Leśnej w Sopocie została wybrana na Miss Polski. Nagrodę w konkursie ufundowała spółka Art-B i był to ciągnik Ursus. 13 października 1991 zwyciężyła w konkursie Miss International, którego ówczesną edycję zorganizowano w Tokio w Japonii[2].

W 1992 roku podpisała kontrakt z agencją Ford w Nowym Jorku i Paryżu[1]. Szybko zaangażowano ją do kampanii reklamowych i pokazów mody. W latach 1992–1996 współpracowała z najbardziej znanymi projektantami mody na świecie, jak: Ralph Lauren i Calvin Klein. Odbywała sesje zdjęciowe m.in. w Wenezueli i Meksyku dla międzynarodowych wydań Cosmopolitan i Vogue'a[1]. Pojawiła się również na okładce polskiego magazynu mody Twój Styl[5].

27 sierpnia 1996 została śmiertelnie ugodzona nożem przez niezrównoważonego psychicznie wielbiciela. W ataku ranny został również jej mąż Jarosław Świątek[2][1]. Zabójca – Jerzy Lisiewski – skazany został na karę 15 lat pozbawienia wolności, zakończył odbywanie kary w 2012 roku[6]. Modelka osierociła 2,5-letnią wówczas córkę.

Agnieszka Kotlarska została pochowana 30 sierpnia 1996 na wrocławskim cmentarzu przy ul. Grabiszyńskiej[7].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

  • 2013: Będę Cię kochał aż do śmierci – film dokumentalny[8]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]