Agnieszka Osiecka

Z Wikipedii

Agnieszka Osiecka (ur. 9 października 1936 w Warszawie, zm. 7 marca 1997 w Warszawie) – polska poetka, autorka tekstów piosenek. Zajmowała się również twórczością prozatorską, spektaklami teatralnymi i telewizyjnymi, oraz pracą dziennikarską.

Jej twórczość, obok dokonań Jeremiego Przybory, Jonasza Kofty czy Wojciecha Młynarskiego, stała się jedną z najważniejszych osiągnięć polskiej piosenki poetyckiej.

[edytuj] Życie prywatne

Córka pianisty Wiktora Osieckiego i Marii z Lipowskich Sztechmanówny.

Matka dziennikarki Agaty Passent (ze związku z Danielem Passentem).

[edytuj] Życiorys

Studiowała dziennikarstwo na Uniwersytecie Warszawskim (1952-1956) oraz reżyserię w Wyższej Szkole Teatralnej i Filmowej w Łodzi (1957-1961). Od 1954 roku związana była z STS-em (Studenckim Teatrem Satyryków), w którego radzie zasiadała do roku 1972. To właśnie w STS-ie zadebiutowała jako autorka tekstów piosenek; napisała ich dla tej sceny 166.

W latach 1954-1957 publikowała swoje teksty, eseje i reportaże w "Głosie Wybrzeża", "Nowej Kulturze", "Sztandarze Młodych" i "Po prostu". Później pisała również w "Literaturze", "Kulturze" i "Polsce". Była członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.

Przez 7 lat prowadziła w Polskim Radiu Radiowe Studio Piosenki, które wydało ponad 500 piosenek i pozwoliło na wypromowanie wielu wielkich gwiazd polskiej estrady.

Od 1994 roku była związana z Teatrem Atelier w Sopocie, dla którego napisała swoje ostatnie sztuki i songi – uznane przez krytykę za najdoskonalsze w jej artystycznym dorobku. Dziś jest patronką tego sopockiego teatru. Co roku odbywają się w nim półfinałowe koncerty konkursu na interpretację piosenek Agnieszki Osieckiej pod nazwą Pamiętajmy o Osieckiej. Prócz tego jej imieniem nazwano studio Programu III Polskiego Radia, gdzie odbywają się prestiżowe koncerty gwiazd polskich i zagranicznych.

Zmarła w wyniku choroby nowotworowej (rak jelita grubego), została pochowana na warszawskich Powązkach – kwatera 284b. Dorobkiem Agnieszki Osieckiej zajmuje się założona przez córkę poetki Agatę Passent Fundacja Okularnicy. Obecnie wydaje 14-tomowy Wielki śpiewnik Agnieszki Osieckiej. W 1997 roku na Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu Magda Umer przedstawiła wyreżyserowany przez siebie koncert-spektakl Zielono mi, składający się z piosenek Agnieszki Osieckiej, w którym wystąpiła plejada gwiazd polskiej estrady muzycznej.

[edytuj] Odznaczenia

Została odznaczona pośmiertnie przez Prezydenta RP Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.

[edytuj] Twórczość

Płaskorzeźba Kochankowie z ulicy Kamiennej

Agnieszka Osiecka mawiała, że jej związek z piosenką miał być romansem obliczonym na studenckie wakacje, a okazał się małżeństwem na całe życie. "Małżeństwo" to zaowocowało dwoma tysiącami piosenek, zebranych w takich tomikach jak:

Żywa reklama
Listy śpiewające
Sztuczny miód
Śpiewające piaski
Sentymenty
Za chwilę
i wielu innych

Tworzyła teksty dla takich artystów jak: Maryla Rodowicz, Kalina Jędrusik, Magda Umer, Seweryn Krajewski, Anna Szałapak, Krystyna Janda, Irena Santor, Skaldowie.

Niektóre znane piosenki Agnieszki Osieckiej:

A ja wolę moją mamę (muz. Maria Jeżowska, wyk. Maria Jeżowska)
Ballada o pancernych (muz. Adam Walaciński, wyk. Edmund Fetting)
Ballada wagonowa (muz. Andrzej Zieliński, wyk. Maryla Rodowicz)
Bossanova do poduszki (muz. Jacek Mikuła, wyk. Maryla Rodowicz)
Cyrk nocą (muz. Jacek Mikuła, wyk. Maryla Rodowicz)
Damą być (muz. Jacek Mikuła, wyk. Maryla Rodowicz)
Diabeł i raj (muz. Katarzyna Gaertner, wyk. Maryla Rodowicz)
Dziś prawdziwych Cyganów już nie ma (muz. Andrzej Zieliński, wyk. Maryla Rodowicz)
Kroliczek (muz. Andrzej Zieliński, wyk. Skaldowie)
Kochankowie z ulicy Kamiennej (muz. W. Solarz, wyk. m.in Sława Przybylska, Elżbieta Czyżewska i Anna Prucnal)
Komu weselne dzieci (muz. Katarzyna Gaertner, wyk. Urszula Sipińska )
Ludzkie gadanie (muz. Seweryn Krajewski, wyk. Maryla Rodowicz)
Małgośka (muz. Katarzyna Gaertner, wyk. Maryla Rodowicz)
Mój pierwszy bal (muz. Franciszka Leszczyńska, wyk. Kalina Jędrusik)
Mówiłam żartem (muz. Jarosław Abramow, wyk. Iga Cembrzyńska)
Na całych jeziorach - ty (muz. Adam Sławiński, wyk. Teresa Tutinas)
Nie ma jak pompa (muz. Jacek Mikuła, wyk. Maryla Rodowicz)
Nie spoczniemy (muz. Seweryn Krajewski, wyk. Czerwone Gitary)
Niech żyje bal (muz. Seweryn Krajewski, wyk. Maryla Rodowicz)
Nim wstanie dzień (muz. Krzysztof Komeda, wyk. Edmund Fetting - z filmu Prawo i pięść)
Okularnicy (muz. Jarosław Abramow, wyk. Kazimiera Utrata, Zofia Kucówna, Sława Przybylska i Tadeusz Łomnicki)
Polska Madonna (muz. Andrzej Sikorowski, wyk. Maryla Rodowicz)
Sing sing (muz. Jacek Mikuła, wyk. Maryla Rodowicz)
Uciekaj moje serce (muz. i wyk. Seweryn Krajewski piosenka z serialu Jan Serce)
Zielono mi (muz. Jan Ptaszyn Wróblewski, wyk. Andrzej Dąbrowski)

Pisała też opowiadania (Biała bluzka), książki fabularne (m.in. Czarna wiewiórka, Salon gier), wspomnieniowe (Szpetni czterdziestoletni, Na początku był negatyw, Rozmowy w tańcu) i skierowane do najmłodszych czytelników (m.in. Dzień dobry Eugeniuszu, Wzór na diabelski ogon, Ptakowiec, Szczególnie małe sny) oraz sztuki teatralne (m. in. adaptacje Singera: Sztukmistrz z Lublina; Wilki, Darcie pierza).

Jest autorką słynnego sloganu reklamowego Coca cola - to jest to!^[1]. 25 czerwca 2004 roku odsłoniȩto w Łodzi fontannę-płaskorzeźbȩ Kochankowie z ulicy Kamiennej, autorem rzeźby jest Wojciech Gryniewicz.