Agota Kristof

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Agota Kristof
Data i miejsce urodzenia 30 października 1935
Csikvánd, Węgry
Data i miejsce śmierci 27 lipca 2011
Neuchâtel, Szwajcaria
Narodowość Węgierka
Dziedzina sztuki literatura
Ważne dzieła trylogia Zeszyt (znany w Polsce także pod tytułem Duży Zeszyt), Dowód i Trzecie kłamstwo

Agota Kristof, Kristóf Ágota (ur. 30 października 1935 w Csikvánd, zm. 27 lipca 2011 w Neuchâtel[1]) – węgierska pisarka tworząca w języku francuskim.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

W 1956 roku, po stłumieniu przez zbrojną interwencję armii radzieckiej powstania węgierskiego, w wieku 21 lat, opuściła Węgry. Razem z mężem, nauczycielem historii i ich 4-miesięczną córką uciekła do Neuchâtel w Szwajcarii. Po 5 latach monotonnej pracy w fabryce zegarków rozstała się z mężem. Rozpoczęła letni kurs języka francuskiego na Uniwersytecie w Neuchâtel i pisanie powieści w tym języku. Mieszkała do śmierci w tym mieście.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze kroki w literaturze Agota Kristof poczyniła w dziedzinie poezji i teatru (John et Joe, Un rat qui passe). W 1986 roku ukazała się pierwsza powieść Kristof zatytułowana Zeszyt, która zapoczątkowała trylogię, należącą do klasyki współczesnej literatury francuskojęzycznej. Następna część trylogii ukazała się się 2 lata później pod tytułem Dowód. Trzecia część, zatytułowana Trzecie kłamstwo została opublikowana w 1991 roku.

Najważniejszym tematem trylogii jest wojna, zniszczenie, miłość i samotność, pożądanie i strata, prawda i fikcja. Debiut prozatorski Agoty Kristof Zeszyt został uhonorowany Europejską Nagrodą ADELF (Stowarzyszenia Pisarzy Francuskojęzycznych) i przetłumaczony na ponad 30 języków.

W 1995 roku Kristof opublikowała powieść Hier.

W 2004 roku Agota Kristof wydała Analfabetkę. W tym krótkim autobiograficznym tekście, prostym i celnym językiem autorka opisała swoje życie, swoją miłości do literatury już od najmłodszych lat, los emigrantów po rewolucji węgierskiej, izolację kulturalną spowodowaną nieznajomością języka.

Jej ostatnią pracą był zbiór krótkich opowiadań zatytułowanych C'est égal, który został opublikowany w 2005 rok w Paryżu.

Większość twórczości pisarki została wydana przez Éditions du Seuil.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • 1986: Zeszyt (Le Grand Cahier)
  • 1988: Dowód (La Preuve)
  • 1991: Trzecie kłamstwo (Le Troisième mensonge)
  • 1998: L'Heure grise et autres pièces
  • 1995: Hier
  • 2004: Analfabetka (L’analphabète)
  • 2005: C'est égal

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]