Agrypina Młodsza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Agrypina Młodsza
Agripina Minor (M.A.N. Madrid) 01.jpg
cesarzowa rzymska
Okres panowania od 49
do 54
Żona Klaudiusza
Poprzedniczka Valeria Messalina
Następczyni Oktawia
Dane biograficzne
Dynastia julijsko-klaudyjska
Urodzona 6 listopada 15
Zmarła marzec 59
Ojciec Germanik
Matka Agrypina Starsza
1. mąż Gnejusz Domicjusz Ahenobarbus
2. mąż Gajusz Salustiusz Kryspus Pasjen
3. mąż Klaudiusz
Dzieci Neron
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons
Agrypina Młodsza

Iulia Agrippina Minor (ur. 6 listopada 15 n.e.; zm. w marcu 59 r. n.e.) – cesarzowa rzymska, córka Germanika i Agrypiny Starszej.

Urodziła się w kwaterze wojsk swojego ojca nad Renem w mieście germańskich Ubiów (Oppidum Ubiorum), nazwanym później na jej cześć Colonia Claudia Ara Agrippinensium (współczesna Kolonia). W wieku 13 lat, w 28 roku n.e. wyszła za mąż za Gnejusza Domicjusza Ahenobarbusa, z którym miała syna, przyszłego cesarza, Nerona. Od lutego 37 roku, gdy cesarzem został jej rodzony brat Kaligula, Agrypina i jej młodsze siostry Julia Liwilla i Julia Druzylla zajęły zaszczytną pozycję w państwie, a jednocześnie brylowały na dekadenckim dworze Kaliguli. Obydwie były oskarżane o kazirodcze stosunki z bratem Kaligulą oraz o współżycie z Markiem Emiliuszem Lepidusem, mężem Julii Druzylii.

W 39 roku wykryto spisek na życie cesarza, na czele którego miał stać właśnie Emiliusz Lepidus. Agrypina została skazana na wygnanie w wyniku oskarżenia o udział w tym spisku i cudzołożenie z Emiliuszem. Odwołana z wygnania przez Klaudiusza. W 41 roku poślubiła Pasjenusa Kryspusa, wcześniej męża jej szwagierki Domicji. Była oskarżana o spowodowanie przedwczesnej śmierci drugiego męża. Od 49 roku była czwartą żoną własnego stryja – cesarza Klaudiusza. Po ślubie z Klaudiuszem otrzymała tytuł Augusty. Doprowadziła do adopcji przez Klaudiusza swojego syna, zwanego odtąd Neronem oraz do pominięcia syna Klaudiusza – Brytanika w drodze do tronu. Przypisuje się jej otrucie Klaudiusza w 54 roku potrawą z grzybów, za pomocą trucicielki Locusty. Nowym cesarzem został jej syn – Neron i w pierwszym okresie jego panowania sprawowała faktyczną władzę; przy współpracy Burrusa i Pallasa. Potem została odsunięta przez Nerona od wpływów i w końcu na jego zlecenie zamordowana.

Genealogia[edytuj | edytuj kod]

4. Druzus Starszy      
    2. Germanik
5. Antonia Młodsza        
      1. Agrypina Młodsza
6. Marek Agrypa    
    3. Agrypina Starsza    
7. Julia Starsza      
 

Małżeństwa i dzieci[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]