Ahankara

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ahankara ( dewanagari अहंकार, ang. Ahamkara, dosł. sprawca ja [1], w Wisznuizmie (Krysznaizmie) określana jako 'fałszywe ego') - kategoria ontyczna, pierwiastek subtelny , jedna z tattw w filozofii indyjskiej powstałych z prakryti. Cześć organu antahkarana . Stanowi przeszkodę dla połączenia dźiwy i brahmana, w wisznuizmie (krysznaizmie) przeszkodę w połączeniu dżiwy (jiva-atma, jiva-tattva czyli indywidualnej duszy) z Bhagavanem (Bogiem Osobowym), źródłem bezosobowego Brahmana. Połączenie to jest rozumiane jako jedność woli w miłości.
Ahankara indywidualna ( wjasti ahamkara ) – nieskończenie mała część kosmicznej ahamkary ( samaszti ahamkara ) powstałej z czystego mahat tamasu ( części tamasowej mahat tattwy ). Ponieważ kosmiczna ahamkara jest trzech rodzajów ( analogicznie do istnienia trzech gun ), to ahamkara indywidualna występuje jako trzy ich pochodne produkty [2].

Bóstwem ahankary jest Rudra [3].

Ramakrishna objaśnia indywidualna ahankarę jako samoświadomość [4], i poczucie "ja" [5] .

Przypisy

  1. Joanna Jurewicz: Ahankara. W: Tadeusz Herrmann, Joanna Jurewicz, Bogusław Jan Koc, Andrzej Ługowski: Mały słownik klasycznej myśli indyjskiej. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Semper, 1992, s. 9. ISBN 83-900523-2-6.
  2. Shri Yogeshwaranand Paramahans: Science of Soul. Sri Swamy Jyotirmayananda(tł.). Wyd. 5. New Delhi: Yoga Niketan Trust, 1997.
  3. Tattwa bodha II.4. W: Śankaraczarja: Śankaraczarja. Klejnot mądrości Wschodu. Józef Świtkowski (tł.), Leonard Górnicki (red.). Wyd. 1. Wrocław: "Borgis" Pracownia, 1999, s. 130. ISBN 8387129704.
  4. Byt szczególny - człowiek. W: Małgorzata Ruchel: Ramakriszna. Filozof - mistyk - święty. Wyd. 1. Kraków: Zakład Wydawniczy "Nomos", 2003, s. 79. ISBN 83-88508-40-7.
  5. Byt szczególny - człowiek. W: Małgorzata Ruchel: Ramakriszna. Filozof - mistyk - święty. Wyd. 1. Kraków: Zakład Wydawniczy "Nomos", 2003, s. 80. ISBN 83-88508-40-7.