Ahmed Tevfik Pasza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ahmed Tevfik Pasza
Ahmed Tevfik Pasza w 1907
Data i miejsce urodzenia 11 lutego 1845
Stambuł
Data i miejsce śmierci 8 października 1936
Stambuł
Wielki wezyr
Przynależność polityczna Komitet Jedności i Postępu
Okres urzędowania od 13 kwietnia 1909
do 5 maja 1909
Poprzednik Hüseyin Hilmi Pasza
Następca Hüseyin Hilmi Pasza
Okres urzędowania od 11 listopada 1918
do 3 marca 1919
Poprzednik Ahmed İzzet Pasza
Następca Damat Ferid Pasza
Okres urzędowania od 21 października 1920
do 4 listopada 1922
Poprzednik Damat Ferid Pasza
Następca likwidacja urzędu
Odznaczenia
Order Zasług Korony Pruskiej Honorowy Rycerz Wielki Komandor Orderu Gwiazdy Indii (Wielka Brytania)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Ahmed Tevfik Pasza, osm. احمد توفیق پاشا (ur. 11 lutego 1845 w Stambule, zm. 8 października 1936 tamże) – osmański urzędnik, trzykrotny i zarazem ostatni Wielki wezyr Imperium Osmańskiego.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Był synem oficera kawalerii Ismaila Hakki Paszy, pochodzącego z tatarskiego rodu Girej, z Krymu. Przez wiele lat pracował w służbie dyplomatycznej - na placówkach w Rzymie, Wiedniu, Petersburgu i w Atenach. W latach 1885–1895 był ambasadorem Imperium Osmańskiego w Berlinie, a w latach 1909–1914 w Londynie[1]. W czasie misji dyplomatycznej w Berlinie szczególnie interesował system szkolnictwa wyższego w Niemczech, który pragnął zaadoptować do warunków tureckich.[2]

W 1895 objął urząd ministra spraw zagranicznych, który sprawował do 1909. Trzykrotnie obejmował urząd Wielkiego wezyra – w 1909, w 1918 i po ostatni w 1920. Był ostatnią osobą pełniącą ten urząd. Po upadku Imperium Osmańskiego stracił tytuł paszy, a w 1934 przyjął nazwisko „Okday”. Pochowany na cmentarzu Edirnekapi (Edirnekapı Şehitliği) w Stambule.

Był żonaty (żona Elisabeth Schumi), miał pięcioro dzieci. W 1986 ukazały się wspomnienia Şefika Okdaya, pt. Büyükbabam Son Sadrazam Ahmet Tevfik Paşa (Mój dziadek Ahmed Tevfik Pasza • Ostatni Wielki Wezyr).

Przypisy

  1. The Diary of Karl Süssheim (1878-1947): Orientalist Between Munich and Istanbul, opr. Barbara Fleming, Franz Steiner Verlag 2002, s. 21
  2. Jacob Landau, Exploring Ottoman and Turkish History, C. Hurst & Co. Publishers 2004, s. 231

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]