Ahmed ibn Fadlan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Ahmed ibn Fadlan ibn al-Abbas ibn Raszyd ibn Hamad (arab.: أحمد إبن فضلان إبن ألعباس إبن راشد إبن حماد) był arabskim pisarzem i podróżnikiem z X wieku. Znany przede wszystkim ze swojego sprawozdania z poselstwa w imieniu abbasydzkiego Kalifa do wodza Bułgarów Wołżańskich.

Zachowane fragmenty[edytuj | edytuj kod]

Przez długi czas znano jedynie niewielką część pracy przekazaną w słowniku geograficznym Jakuta ibn Abdallaha al-Hamawiego (pod tytułami Itil, Baszkirzy, Bułgarzy, Chazarowie, Chorezm, Ruś Kijowska), opublikowanym w roku 1823 przez Fraehna. Dopiero w 1923 manuskrypt odkrył turecki uczony baszkirskiego pochodzenia Zeki Walidi Tuhan w bibliotece przy meczecie w mieście Meszhedzie. Rękopis MS 5229 datuje się na XIII wiek (VII wiek od hidżry) i składa się z 420 stron (210 kart).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ibn Fadlān, Kitāb (Księga), z serii: „Źródła arabskie do dziejów Słowiańszczyzny”, t. III, oprac. Anna Kmietowicz, Franciszek Kmietowicz, Tadeusz Lewicki, Ossolineum 1985, ISBN 83-04-01112-3.
  • Gordon, Stewart. When Asia was the World: Traveling Merchants, Scholars, Warriors, and Monks who created the „Riches of the East” Da Capo Press, Perseus Books, 2008. ISBN 0-306-81556-7.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]