Ahmet Adnan Saygun

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ahmet Adnan Saygun (ur. 7 września 1907 w Smyrnie (tur. İzmir), zm. 6 stycznia 1991 w Stambule) – turecki kompozytor. Studia w paryskiej Schola Cantorum (kompozycja u Vincente’a d’Indyego). Wraz z Cemalem Reşitem Reyem, Ulvi Cemalem Erkinem, Feridem Alwarem i Necilem Kâzimem Aksesem współtworzył tzw. Grupę Pięciu (Türk Beşleri). Autor pięciu symfonii (Trzecia powstała na zamówienie Fundacji Siergieja Kusewickiego). Oratorium „Yunus Emre” zostało wykonane m.in. przez Orkiestrę NBC pod dyrekcją Leopolda Stokowskiego w siedzibie ONZ w Nowym Jorku w 1958, a 4 września 1991 w Castel Gandolfo w obecności Jana Pawła II. W swoim języku muzycznym łączył tradycje europejską z inspiracją poezją suficką i muzyką derwiszy wirujących mevlevich.

Utwory instrumentalne[edytuj | edytuj kod]

  • Symfonia nr 1 op. 29 - 1953
  • Symfonia nr 2 op. 30 - 1958
  • Symfonia nr 3 op. 39 - 1960
  • Symfonia nr 4op. 53 - 1974
  • Symfonia nr 5 op. 70 - 1985
  • Koncert fortepianowy nr 1 op. 34 - 1958
  • Koncert fortepianowy nr 2 op. 71 - 1985
  • Koncert skrzypcowy op. 44 - 1967
  • Koncert altówkowy op. 59 - 1977
  • Koncert wiolonczelowy op. 74 - 1987

Opery[edytuj | edytuj kod]

  • „Özsoy” op. 9 (pol. Prawdziwe pochodzenie) - 1934
  • „Taşbebek" op. 11 (pol. Kamienna lalka) - 1934
  • „Kerem” op. 28 - 1953
  • „Köroğlu” op. 52(pol. Syn ślepca) - 1973
  • „Gılgameş” op. 65 (pol. Gilgamesz) - 1983
  • Oratorium op. 26 „Yunus Emre” - 1942
  • Beş türküsü (pol. Pięć pieśni ludowych) op. 41 na bas i orkiestrę - 1968

Balety[edytuj | edytuj kod]

  • „Bir Orman Masalı” op. 17 (pol. Leśna opowieść) - 1943
  • „Kumru Efsanesi” op. 75 (pol. Legenda o Kumru) -1989

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Lesław Czapliński „Turek w operze, jako motyw fabularny oraz z dziejów tego gatunku w Turcji” w: MUZYKA21 1/2010
  • Lesław Czapliński „A pieśni przetrwają... Liryka i epika wokalno-instrumentalna w twórczości Ahmeta Adnana Sayguna” w: MUZYKA21 7-8/2010