Ahrar asz-Szam

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Flaga używana przez Ahrar asz-Szam

Ahrar asz-Szam – luźna grupa zbrojna dżihadystów i salafitów utworzona pod koniec 2011 podczas wojny domowej w Syrii, wchodząca w skład syryjskiej opozycji, mającej na celu obalenie rządu Baszszara al-Asada. Ugrupowanie ma powiązania z Frontem Obrony Ludności Lewantu, który jest syryjską siatką Al-Ka’idy. Od 21 grudnia 2012 ugrupowanie działa w ramach konfederacji pod nazwą Syryjski Front Islamski, który 22 listopada 2013 ewoluował w Front Islamski.

Rola dżihadystów w Syrii wzrosła kiedy w grudniu 2011 amerykańscy żołnierze po ośmiu latach wycofali się z sąsiedniego Iraku. Wówczas do Syrii przez wschodnią granicę zaczęli przenikać mudżahedini, którzy wykorzystali chaos w kraju, poparli sunnicką opozycję, dążąc do ustanowienia w Syrii państwa islamskiego. Z tego też powodu Stany Zjednoczone sceptycznie nastawione były do dozbrajania powstańców, gdyż wysoce prawdopodobnie było, że broń trafiała by w ręce terrorystów[1].

Ahrar asz-Szam współpracował z Frontem Obrony Ludności Lewantu (Dżabhat an-Nusra) oraz zbrojnym ugrupowaniem opozycyjnym - Wolną Armią Syrii. Ugrupowanie to prowadzi rekrutację zagranicznych dżihadystów do walk w Syrii, co spowodowało radykalizację wojny domowej i obawy areny międzynarodowej o rosnące wpływy terrorystów w Syrii[2]. Ugrupowanie zostało oskarżone o wzniecanie konfliktów radykalnych salafitów z szyitami, co mogło zapoczątkować religijny charakter syryjskiej wojny domowej[3]. Liczebność ugrupowania waha się od 10 do 20 tys. ekstremistów[4].

Rebelianci z Ahrar asz-Szam brali udział w marcu 2012 w obronie miasta Idlib[5] oraz walczą w bitwie o Aleppo[6], pod Ma’arrat an-Numan i Damaszkiem[7]. W marcu 2013 ugrupowanie przejęło kontrolę nad miastem Ar-Rakka.

Ahrar asz-Szam wraz z 14 innymi ugrupowaniami odrzuciło 18 listopada 2012 wejście w skład szerokiej Syryjskiej Koalicji Narodowej na rzecz Opozycji i Sił Rewolucyjnych. Islamiści opowiedzieli się za utworzeniem państwa islamskiego i domagali się wprowadzenie koranu jako konstytucji[8].

21 grudnia 2012 ugrupowanie weszło w skład konfederacji Syryjskiego Frontu Islamskiego[9], który który 22 listopada 2013 ewoluował w Front Islamski.

16 stycznia 2014 współzałożyciel Ahrar asz-Szam weteran wojenny z Afganistanu i Iraku, Abu Chalid as-Suri, przyznał, że posiadał wieloletnie kontakty z Usamą ibn Ladinem oraz Ajmanem az-Zawahirim, liderem światowej Al-Ka’idy. Potwierdził, iż Ahrar asz-Szam jest bezpośrednio powiązane z Al-Ka’ida. Podczas kampanii przeciwko Islamskiemu Państwu w Iraku i Lewancie, Ahrar asz-Szam wspierało koalicję walczącą z ISIS, krytykując ich za powodowanie konfliktów między islamistami[10]. Abu Chalid as-Suri zginął w zamachu samobójczym w Aleppo 23 lutego 2014[11].

Przypisy

  1. Linton: Arming support Al-Qaeda for Syrian rebels (ang.). israelnationalnews.com, 2012-02-12. [dostęp 2012-03-31].
  2. Overblown fears of Islamists in Syria (ang.). nowlebanon.com, 2012-02-12. [dostęp 2012-10-01].
  3. As Syrian War Drags On, Jihadists Take Bigger Role (ang.). NYT, 2012-07-29. [dostęp 2012-10-01].
  4. Competition among Islamists (ang.). Economist, 2013-07-20. [dostęp 2013-11-30].
  5. BBC Arabic: Groups affiliated to al-Qaeda carry out acts of terror (ang.). champress.net. [dostęp 2012-10-01].
  6. INSIGHT-Syria rebels see future fight with foreign radicals (ang.). Reuters. [dostęp 2012-10-01].
  7. Maarat al-Numan, Idlib (ang.). youtube.com, 2012-10-14. [dostęp 2012-10-16].
  8. Aleppo Rebels Denounce Syrian Opposition National Coalition & Declar Islamic State (ang.). Reuters, 2012-11-18. [dostęp 2012-11-19].
  9. Establishment Of Joint Front Aimed At Toppling Assad, Founding Islamic State; Syrian Website Urges Them To Incorporate All Islamic Forces In Country (ang.). memri.org, 2012-12-21. [dostęp 2013-01-08].
  10. Statement from Zawahiri's representative shows Syrian rebel group tied to al Qaeda (ang.). longwarjournal.org, 2014-01-18. [dostęp 2014-03-01].
  11. Starszy dowódca Al-Kaidy zabity w Syrii (pol.). psz.pl, 2014-02-23. [dostęp 2014-03-01].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]