Aichi D1A

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Aichi D1A
Aichi D1A2
Aichi D1A2
Dane podstawowe
Państwo Japonia
Producent Aichi Kokuki KK
Typ bombowiec nurkujący
Konstrukcja dwupłat ze stałym podwoziem
Załoga 2 (pilot i tylny strzelec)
Historia
Data oblotu 1934
Wycofanie ze służby 1942
Egzemplarze 580 (162 – D1A1 i 428 – D1A2)
Dane techniczne
Napęd 1× dziewięciocylindrowy, dwugwiazdowy silnik Nakajima Hikari 1
Moc 544 kW (730 KM)
Wymiary
Rozpiętość 11,40 m
Długość 9,30 m
Wysokość 3,41 m
Powierzchnia nośna 34,7 m²
Masa
Własna 1516 kg
Użyteczna 2500 kg
Startowa 2610 kg
Osiągi
Prędkość maks. 309 km/h
Prędkość wznoszenia 6,37 m/s
Pułap 6980 m
Zasięg 927 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
3× km wz. 92 kal. 7,7 mm
310 kg bomb
Użytkownicy
Japonia
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Aichi D1A – japoński dwumiejscowy, pokładowy i lądowy bombowiec nurkujący.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Podstawą budowy prototypu bombowca specjalnego Aichi był sprowadzony z Niemiec bombowiec nurkujący Heinkel He 66. Nowy samolot projektowany pod kryptonimem B-9 został wyposażony w japoński silnik gwiazdowy typu Nakajima Kotobuki o mocy 580 KM i skierowany do produkcji pod oznaczeniem D1A1. Szybko jednak powstała ulepszona wersja nurkowca oznaczona D1A2. Nowa wersja różniła się od A1D1 osłonami kół podwozia oraz bardziej wydajną jednostką napędową[1].

D1A pełnił służbę podczas wojny chińsko-japońskiej. Od 1942 roku prawie wszystkie samoloty D1A przeniesiono do rezerwy[1].

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

  • Kraj produkcji: Cesarstwo Japonii
  • Typ: (D1A) dwumiejscowy, pokładowy i lądowy bombowiec nurkujący
  • Napęd: dziewięciocylindrowy, dwugwiazdowy silnik typu Nakajima Hikari 1 o mocy 544 kW (730 KM)
  • Osiągi:
    • prędkość maksymalna: 309 km/h
    • czas wznoszenia na wysokość 3000 m: 7 min 51 s
    • pułap praktyczny: 6980 m
    • zasięg: 927 km
  • Masa:
    • własna: 1516 kg
    • maksymalna startowa: 2610 kg
  • Wymiary:
    • rozpiętość skrzydeł: 11,40 m
    • długość: 9,30 m
    • wysokość: 3,41 m
  • Uzbrojenie:
    • dwa karabiny maszynowe 7,7 mm wz. 92 w górnej, przedniej części kadłuba
    • ruchomy karabin maszynowy 7,7 mm w tylnej kabinie
    • ładunek 310 kg bomb na podwieszeniach zewnętrznych

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Chant 2010, s. 17

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]