Aidan MacCarthy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Aidan MacCarthy
Air Commodore
Data i miejsce urodzenia 1914
Castletownbere, Irlandia
Data i miejsce śmierci 11 października 1995
Londyn, Wielka Brytania
Przebieg służby
Siły zbrojne Royal Air Force
Późniejsza praca Lekarz
Odznaczenia
Order Imperium Brytyjskiego 1917–1935 (wojskowy)Medal Jerzego (Wielka Brytania)

Aidan MacCarthy (ur. 1914 w Castletownbere, zm. 11 października 1995 w Londynie) – irlandzki lekarz, Air Commodore w służbie brytyjskich służb lotniczych, Royal Air Force.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Castletownbere w hrabstwie Cork w Irlandii. Uczęszczał do prywatnej szkoły Clongowes Wood College w Clane[1] oraz studiował w University College Cork[2].

Udział w II wojnie światowej[edytuj | edytuj kod]

Służąc w Royal Air Force jako oficer medyczny osiągnął stopień Air Commodore. W 1940 został wysłany do Francji, gdzie brał udział w operacji Dynamo, podczas której ewakuowano część wojsk z Dunkierki do Wielkiej Brytanii.

W 1941 roku wysłano go na Daleki Wschód, gdzie na Sumatrze został wzięty do niewoli przez wojska japońskie. Transportujący go statek zatopiły amerykańskie bombowce, ale MacCarthy wraz z innymi żołnierzami został wyłowiony z wody przez japońską łódź rybacką i przetransportowany do Nagasaki. Przebywając tam jako jeniec wojenny pomagał w opiece nad rannymi i leczeniu innych więźniów. W obozie był zmuszany do pracy w ciężkich warunkach, bity i torturowany[3].

Latem 1945 roku, gdy naloty amerykańskie na Japonię nasiliły się, wraz ze współwięźniami kopał schrony przeciwlotnicze i okopy. 6 sierpnia 1945 część ich pracy została zniszczona nalotami amerykańskich bombowców (w tym czasie zrzucono bombę atomową na Hiroshimę), kilka kolejnych dni zabrało im sprzątnięcie terenu. Rankiem 9 sierpnia ponownie zauważywszy bombowce schowali się w swoim schronie. Niedługo potem nastąpił zrzut bomby atomowej na Nagasaki, z którego MacCarthy wyszedł właściwie bez szwanku[3]. W ciągu kolejnych dni nawiązano kontakt z wojskiem amerykańskim, które ostatecznie przetransportowało MacCarthy'ego wraz z pozostałymi ocalałymi do Manili[4].

Okres powojenny[edytuj | edytuj kod]

Po wojnie praktykował zawód lekarza w południowej Anglii. W 1979 opublikował książkę pt. Doctor's War, opisującą jego przeżycia wojenne[5].

Zmarł 11 października 1995 w Northwood w Londynie.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Za działania i odwagę podczas ratowania rannych z katastrofy bombowca w maju 1941 roku został odznaczony Medalem Jerzego[6].

W 1946 roku za dzielną i wyróżniającą się pomoc udzielaną współwięźniom podczas pobytu w obozie jenieckim w Japonii został odznaczony Orderem Imperium Brytyjskiego[7].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]