Aimé Jacquet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Aimé Jacquet
Aime Jacquet dsc03582.jpg
Imię i nazwisko Aimé Jacquet
Data i miejsce
urodzenia
27 listopada 1941
Sail-sous-Couzan,  Francja
Pozycja pomocnik
Kariera juniorska
1958-1960 Sail-sous-Couzan
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1960-1973
1973-1976
AS Saint-Étienne
Olympique Lyon
176 (25)
26 (2)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1968  Francja 2 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1976-1980
1980-1989
1989-1990
1990-1991
1993-1998
Olympique Lyon
Girondins Bordeaux
Montpellier HSC
AS Nancy
 Francja

Aimé Jacquet (ur. 27 listopada 1941 w Sail-sous-Couzan nad Loarą), francuski piłkarz i trener piłkarski. W latach 1994-98 był selekcjonerem reprezentacji Francji, z którą w 1998 roku zdobył mistrzostwo świata.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Jacquet rozpoczynał swoją karierę piłkarską w lokalnym amatorskim klubie US Couzan, jednocześnie pracował w fabryce. W 1961 roku przeszedł do AS Saint-Étienne, z którym, w okresie jego największej świetności, zdobył pięć tytułów mistrza kraju i trzykrotnie triumfował w rozgrywkach o Puchar Francji. W 1973 roku został zawodnikiem Olympique Lyon, gdzie w wieku trzydziestu pięciu lat zakończył karierę.

Sukcesy piłkarskie[edytuj | edytuj kod]

AS Saint-Étienne[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Francji rozegrał w 1968 roku dwa mecze

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery sportowej Jacquet kontynuował pracę w futbolu jako szkoleniowiec i przez cztery lata prowadził Olympique Lyon. W 1980 został trenerem Girondins Bordeaux i z ówczesnego ligowego średniaka stworzył drużynę, która w drugiej połowie lat 80., zdobywając trzy tytuły mistrza kraju i dwa Puchary Francji, osiągnęła pozycję najlepszego i najefektowniej grającego zespołu francuskiego. Jednak w 1989 roku, po kilku słabszych meczach, prezydent Claude Beza wręczył mu wymówienie. Jacquet podjął pracę w mniej utytułowanym Montpellier HSC, skąd w w 1990 roku przeniósł się do AS Nancy.

W 1991 roku został asystentem trenera drużyny narodowej Gérarda Houlliera. Po tym jak Francja przegrała eliminacje do Mistrzostw Świata 1994 z Izraelem i Bułgarią Houllier zrezygnował, a jego następcą został Jacquet, ale jako trener tymczasowy. Po obiecujących wynikach w meczach towarzyskich (Francja w latach 1994-96 – przez trzydzieści jeden spotkań – nie doznała porażki) podpisał stałą umowę. Pierwszym sukcesem nowego selekcjonera był awans do Euro 1996, gdzie ekipa z Didier Deschamps'em, Zinedinem Zidanem i Christianem Karembeu na czele odpadła w pófinale.

Jeszcze w trakcie przygotowań do Euro 1996 Jacquet zrezygnował z usług faworytów kibiców i mediów Erica Cantony, Jean-Pierre'a Papina i Davida Ginoli. Z tego powodu przetoczyła się przez francuską prasę ostra krytyka pod adresem selekcjonera, a co bardziej radykalne głosy wzywały go do dymisji. Krytyczne opinie podtrzymywano do czasu Mistrzostw Świata w 1998 roku, których Francja była gospodarzem. Już po pierwszych meczach światowego czempionatu reprezentacja dowodzona przez Jacqueta dzięki efektownej i rozsądnej grze zamknęła usta wszystkim niezadowolonym, a po zwycięskim 3:0 finale z Brazylią szkoleniowiec stał się jednym z narodowych bohaterów.

Po tym meczu Jacquet rozstał się nie tylko reprezentacją (jego bilans: 53 mecze, 37 zwycięstw – 11 remisów – 5 porażek), ale i z pracą szkoleniową. Od 1999 roku jest dyrektorem technicznym kadry oraz działa aktywnie we Francuskim Związku Piłki Nożnej.

Sukcesy trenerskie[edytuj | edytuj kod]

Girondins Bordeaux[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacja Francji[edytuj | edytuj kod]

poprzednik:
Aimé Mignot
Trener Olympique Lyon w latach
1976-80
następca:
J.-P.Destrumelle