Airbus A300

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Airbus A300
Airbus A300
Dane podstawowe
Państwo Unia Europejska międzynarodowy
Producent Airbus
Typ pasażerski lub transportowy dalekiego zasięgu
Konstrukcja duralowo-kompozytowa, półskorupowa, kabina hermetyzowana, podwozie chowane
Załoga 2
Historia
Data oblotu 28 października 1972
Lata produkcji 1972-2007
Egzemplarze 561 w tym aktywnych 312 (stan na 31 grudnia 2012)[1]
Liczba wypadków
 • w tym katastrof
31
8 (1445 ofiary)[2]
Dane techniczne
Napęd 2 × turbowentylatorowe GE CF6-80C2 lub Pratt & Whitney PW4000
Wymiary
Rozpiętość 44.84 m
Długość 54,08 m
Wysokość 16,62 m
Powierzchnia nośna 260 m²
Masa
Własna 115 000 kg
Użyteczna 39 885 kg
Startowa 171 700 kg
Osiągi
Prędkość przelotowa 897 km/h
Prędkość minimalna 230 km/h
Zasięg 7500 km
Dane operacyjne
Liczba miejsc
266
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Airbus A300 - szerokokadłubowy samolot pasażerski lub transportowy średniego i dalekiego zasięgu. Powstał w 1972 roku jako pierwszy na świecie dwusilnikowy samolot szerokokadłubowy. Jest pierwszym produktem Airbusa, europejskiego konsorcjum firm prowadzących badania nad aeronautyką, które dziś jest w pełni kontrolowane przez EADS. Airbus A300 może zabrać na pokład 266 pasażerów w układzie dwóch klas z maksymalnym zasięgiem 7500 km przy pełnym obciążeniu(w zależności od modelu).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zamówienie na skonstruowanie tego samolotu złożyło American Airlines w 1966 r. w celu zastąpienia nim Boeinga 727. Wytyczne, jakie wydał klient, mówiły, że samolot powinien przewozić od 250 do 300 pasażerów i posiadać dwa silniki. Na podstawie tego projektu w 1992 skonstruowano samolot transportowy Airbus Beluga. Pierwszym użytkownikiem samolotu został Air France, który wprowadził go do czynnej służby 30 maja 1974 roku. Pierwsza maszyna A300-B2-101 i znakach F-BVGA (nr fabryczny 005) służyła we flocie francuskiego przewoźnika przez 23 lata i została złomowana w 1997 roku. Czterdzieści lat później, 10 maja 2014 Airbus uroczyście obchodził jubileusz wprowadzenia do służby A300. Ostatni lot komercyjny pasażerskiej wersji samolotu w barwach europejskiego przewoźnika, którym były linie Monarch Airlines wykonano w kwietniu 2014 roku[3].

Ostatni egzemplarz w wersji transportowej został wyprodukowany 12 lipca 2007 na zamówienie firmy FedEx będącej jednym z głównych użytkowników tego typu samolotów - licząc łącznie z Airbusami A310, firma dysponuje flotą liczącą ponad 120 egzemplarzy tych samolotów. Jednocześnie w ofercie Airbusa zastąpiono transportowe wersje A300 dostępną od stycznia 2007 wersją A330-200F[4].

Wypadki[edytuj | edytuj kod]

Dostawy[edytuj | edytuj kod]

Dostawy
Suma 2007 2006 2005 2004 2003 2002 2001 2000 1999 1998 1997 1996 1995 1994 1993 1992 1991
Dostawy 561 6 9 9 12 8 9 11 8 8 13 6 14 17 23 22 22 25
1990 1989 1988 1987 1986 1985 1984 1983 1982 1981 1980 1979 1978 1977 1976 1975 1974
Dostawy 19 24 17 11 10 16 19 19 46 38 39 26 15 15 13 8 4

Użytkownicy[edytuj | edytuj kod]

Największymi odbiorcami nowych samolotów były linie:[1] UPS (53), FedEx (42), American Airlines (32), Eastern Airlines (34), Thai Airways International (33), Japan Air System (32), Korean Air (32), Air France (23), Lufthansa (23), EgyptAir (17), China Airlines (15), Pan American World Airways (12).

W 2012 największymi użytkownikami były linie:[1] FedEx (71), UPS (53), Mahan Air (21), European Air Transport Leipzig (DHL) (17), Iran Air (14), Air Contractors (DHL) (11)

Podobne konstrukcje[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Airbus orders & deliveries
  2. ASN Aviation Safety Database. aviation-safety.net
  3. Czterdzieści lat AirbusaA300, „Lotnictwo”, nr 6 (2014), s. 24, ISSN 1732-5323
  4. Logistyka, nr 4/2007, ILiM, ISSN 1231-5478(08), s. 11