Airspeed Oxford

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Airspeed AS.10 Oxford
Airspeed AS.10 Oxford
Dane podstawowe
Państwo  Wielka Brytania
Producent Airspeed Ltd.
Typ samolot treningowy i lekki samolot transportowy
Konstrukcja dwusilnikowy dolnopłat o konstrukcji mieszanej, podwozie – chowane w locie
Załoga 3 – 4
Historia
Data oblotu 19 czerwca 1937
Lata produkcji 19381945
Wycofanie ze służby 1954
Dane techniczne
Napęd 2 silniki gwiazdowe Armstrong-Siddeley Cheetah IX
Moc 265 KM
Wymiary
Rozpiętość 16,26 m
Długość 10,52 m
Wysokość 3,38 m
Powierzchnia nośna 32,30 m²
Masa
Własna 2 440 kg
Startowa 3 450 kg
Do lądowania 1 000 kg (wersja transportowa)
Osiągi
Prędkość maks. 300 km/h
Prędkość wznoszenia 4,8 m/s
Pułap 5 850 m
Zasięg 1 545 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
wersja treningowa
1 karabin maszynowy Vickers K kal. 7,7 mm (w wieżyczce na grzbiecie)
113 kg bomb
Użytkownicy
Wielka Brytania, Australia, Kanada, Nowa Zelandia, Republika Południowej Afryki, Stany Zjednoczone, Grecja, Holandia
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Airspeed AS.10 Oxfordbrytyjski wojskowy samolot treningowy i lekki samolot transportowy z okresu II wojny światowej

Historia[edytuj | edytuj kod]

W związku ze wzrostem zapotrzebowania na wojskowe samoloty szkolne dowództwo RAF w 1937 roku zwróciło się do wytwórni lotniczej Airspeed Ltd. z Yorku o zbudowanie nowego samolotu treningowego przystosowanego do szkolenia załóg samolotów bombowych w nawigacji, bombardowania, radiotelegrafistów i współpracy z wojskami lądowymi, a w późniejszym okresie także strzelców pokładowych.

Konstrukcję samolotu, który otrzymał oznaczenie Airspeed AS.10 Oxford, oparto na budowanym już w wytwórni samolocie Airspeed AS.6 Envoy, który już wcześniej na zamówienie lotnictwa RPA przystosowano do szkolenia załóg.

Pierwszy prototyp samolotu Airspeed AS.10 Oxford został oblatany w dniu 19 czerwca 1937 i od razu potwierdził swoją przydatność w szkoleniu załóg samolotów bombowych. W związku z tym od 1938 rozpoczęto jego produkcję seryjną, która trwała aż do 1945 roku.

Budowany był w następujących wersjach:

  • Oxford Mk I – wersja podstawowa samolotu szkolnego, używanego w lotnictwie RAF
  • Oxford Mk II – wersja z wieżyczką na grzbiecie z karabinem maszynowym do szkolenia strzelców pokładowych
  • Oxford Mk III – wersja z silnikiem Armstrong-Siddeley Cheetah XV, przystosowana do szkolenia nawigatorów i radiotelegrafistów
  • Oxford Mk IV – wersja do prób silników De Havilland Gipsy Queen IV
  • Oxford Mk V – wersja z silnikami Pratt & Whitney R -985 o mocy 450 KM
  • Oxford T.II – wersja transportowa samolotu Oxford Mk I
  • Consul – wersja cywilnego samolotu pasażerskiego (6 miejscowy)

Łącznie w latach 1938 – 1945 zbudowano 8 751 sztuk wszystkich wersji.

Służba w lotnictwie[edytuj | edytuj kod]

Samoloty Airspeed AS.10 Oxford od 1938 roku były systematycznie wprowadzane do szkół lotniczych RAF szkolących nawigatorów, radiotelegrafistów i strzelców pokładowych. Stając się na początku 1940 roku podstawowym samolotem szkolnym w tych szkołach.

Po wybuchu II wojny światowej samoloty tego typu otrzymały szkoły lotnicze państw należących do Brytyjskiej Wspólnoty Narodów a później także lotnictwo Stanów Zjednoczonych oraz lotnictwo Wolnej Francji. Po zakończeniu II wojny światowej samoloty tego typu otrzymała Grecja a także Holandia.

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Samolot Airspeed AS.10 Oxford to dwusilnikowy, dolnopłat o konstrukcji mieszanej, kabiny zakryte, podwozie wciągane w locie. Napęd: dwa silniki gwiazdowe umieszczone w gondolach na skrzydłach

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]