Akant miękki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Akant miękki
AcanthusmollisPalatineHill.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd jasnotowce
Rodzina akantowate
Rodzaj akant
Gatunek akant miękki
Nazwa systematyczna
Acanthus L.
Sp. Pl. 639 1753[2]
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Akant miękki (Acanthus mollis L.) – gatunek byliny należący do rodziny akantowatych. Pochodzi z obszaru śródziemnomorskiego[3], rozprzestrzeniony jednak został jako roślina ozdobna w wielu regionach świata i obecnie występuje (poza Antarktydą) na wszystkich kontynentach[4]. Jest uprawiany również w Polsce.

Kwiatostan

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
Gruba i wzniesiona.
Liście
Głęboko klapowane i ząbkowane, ciemnozielone i błyszczące[3].
Kwiaty
Kwiatostan w postaci luźnego kłosu. Kwiaty o koronie dwuwargowej. Zebrane są w kwiatostany, które mogą osiągać wysokość do 1,8 m. Ich purpuroworóżowe liście przykwiatowe ostro kontrastują z białymi kwiatami[3].
Owoce
Torebka ze spłaszczonymi nasionami.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Jest uprawiany jako roślina ozdobna, głównie ze względu na swoje duże i efektowne kwiatostany oraz ozdobne liście. Uprawiane w ogrodach formy mają wyższe pędy kwiatostanowe i bardziej miękkie liście od formy dziko rosnącej. Może rosnąć w cieniu, ale ze względu na kłącza może być jednak trudny do usunięcia. Podczas długotrwałych upałów liście mają tendencję do więdniecia[3].

Obecność w kulturze[edytuj | edytuj kod]

Liście akantu miękkiego i akantu kłującego były dla starożytnych rzeźbiarzy i architektów często używanym wzorem do tworzenia dekoracyjnych motywów na głowicach kolumn korynckich[3].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-06].
  2. The Plant List. [dostęp 2014-05-08].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Geoff Burnie i inni: Botanica. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 3-8331-1916-0.
  4. Discover Life Maps. [dostęp 2014-04-18].