Akcjonariat pracowniczy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Akcjonariat pracowniczy (ESOP) - lub Akcjonariat pracy[1] - jedna z metod prywatyzacji, szczególnie popularna w Stanach Zjednoczonych. Również jedna z form udziału pracowników w zarządzaniu i zyskach przedsiebiorstwa (oprócz własności).

To forma uwłaszczenia pracowników zatrudnionych w przedsiębiorstwach prywatnych. Skutkiem tego typu prywatyzacji jest przekształcenie następujące wewnątrz sektora prywatnego, a nie samo jego powiększenie. ESOP polega na sprzedawaniu przedsiębiorstwa osobom będącym jego pracownikami, a operacja ta jest często finansowana z kredytu bankowego. Bank zajmuje się kontrolą działalności przedsiębiorstwa do chwili, gdy pracownicy spłacą zaciągnięty, zwykle długoletni, kredyt.

Przekształcenia takiego rodzaju są oceniane pozytywnie - skutkują one korzystnymi rozwiązaniami społecznymi przy jednoczesnej wysokiej efektywności ekonomicznej.

Polska jest krajem, który w zakresie prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych nie wykorzystuje często klasycznej formy ESOP. Głównymi przeszkodami są:

Literatura[edytuj | edytuj kod]

Polityka gospodarcza, pod red. Bolesława Winiarskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1999

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy