Akeda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Abraham i anioł,
Giovanni Battista Tiepolo, 1732
Anioł zatrzymuje Abrahama ofiarującego Izaaka (Rembrandt).

Akeda, czyli ofiarowanie Izaaka (hebr. עקדה – „związanie”) to wywodzący się z Biblii hebrajskiej termin określający przypowieść o ofiarowaniu Izaaka przez jego ojca, Abrahama, na górze Moria (utożsamianej z obecnym Wzgórzem Świątynnym w Jerozolimie). W literaturze hebrajskiej, zarówno religijnej, jak i świeckiej, słowo „akeda” symbolizuje męczeństwo i złożenie ofiary ze swojego życia. Na określenie samej przypowieści w języku hebrajskim używa się określenia akedat Icchak (עקדת יצחק), czyli „związanie Izaaka”.

Treść przypowieści[edytuj | edytuj kod]

Przypowieść o ofiarowaniu Izaaka znajduje się w Rdz 22, 1-18. Jahwe wzywa Abrahama do podążenia na górę Moria i złożenia tam w ofierze swego jedynego syna, Izaaka. Po dotarciu na miejsce Abraham sięga po nóż, aby zabić syna, lecz w ostatniej chwili anioł woła do niego z nieba i powstrzymuje go przed tym czynem, informując, że pomyślnie przeszedł próbę, na jaką wystawił go Bóg.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]