Akemeci

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Akemeci lub akojmeci (gr. “nie śpiący, czuwający”). Założony około 400 r. w Konstantynopolu zakon mnichów prowadzących modlitwę - grupami - przez dwadzieścia cztery godziny na dobę. Podzieleni na trzy chóry, prowadzili nieustanną modlitwę chórową. Działalność akemetów miała istotny wpływ na kształtowanie się liturgii[1].

Przypisy

  1. Acoemetae. W: Joseph Francis Sollier: Catholic Encyclopedia. The Encyclopedia Press, 1907. (ang.)