Akito Watabe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Akito Watabe
Akito Watabe
Data i miejsce urodzenia 26 maja 1988
Japonia Hakuba, Japonia
Klub Waseda University
Wzrost 173 cm
Waga 60 kg
Debiut w PŚ 18.03 2006, Sapporo
(19. miejsce – Start masowy)
Pierwsze punkty w PŚ 18.03 2006, Sapporo
(19. miejsce – Start masowy)
Pierwsze podium w PŚ 30.01 2010, Seefeld
(3. miejsce – Gundersen)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 2.02 2012, Val di Fiemme
(Gundersen)
Dorobek medalowy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Akito Watabe (jap. 渡部暁斗 Watabe Akito?, (ur. 26 maja 1988 r. w Hakubie)japoński narciarz, specjalista kombinacji norweskiej, złoty medalista mistrzostw świata, brązowy medalista mistrzostw świata juniorów oraz zwycięzca letniego Grand Prix.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Akito Watabe pojawił się 12 marca 2005 roku w zawodach Pucharu Świata B w Vuokatti. Zajął tam 43. miejsce w sprincie. Dwa tygodnie później wystartował na mistrzostwach świata juniorów w Rovaniemi, gdzie był ósmy w konkursie drużynowym, a w sprincie zajął 50. miejsce. Rok później, podczas mistrzostw świata juniorów w Kranju zdobył srebrny medal w sprincie, wyprzedził go tylko reprezentant Niemiec Tom Beetz. Był ponadto siódmy w zawodach metodą Gundersena, a w konkursie drużynowym zajął jedenaste miejsce. Zaledwie kilkanaście dni później zajął 19. miejsce w sprincie na igrzyskach olimpijskich w Turynie. W Pucharze Świata zadebiutował 18 marca 2006 roku w Sapporo, zajmując 19. miejsce w starcie masowym. Tym samym zdobył swoje pierwsze punkty PŚ już w pierwszych zawodach, w których wziął udział. Następnego dnia zajął 24. miejsce w sprincie. W klasyfikacji generalnej dało mu to 47. pozycję.

W sezonie 2006/2007 Pucharu kontynentalnego wystartował dwukrotnie: 18 i 19 stycznia 2007 roku w Val di Fiemme zajął kolejno piąte i 28. miejsce w starcie masowym. W klasyfikacji końcowej zajął ostatecznie 48. pozycję. Miesiąc później wystąpił na mistrzostwach świata w Sapporo, gdzie indywidualnie plasował się poza czołową trzydziestką, a w konkursie drużynowym wraz z kolegami zajął ósme miejsce. W marcu tego samego roku wystartował na mistrzostwach świata juniorów w Tarvisio. Był tam siódmy w zawodach drużynowych, a indywidualnie kończył zawody pod koniec drugiej dziesiątki. W kolejnym sezonie PK był piąty w klasyfikacji końcowej, głownie dzięki dwóm miejscom na podium wywalczonym w Hakubie. Był drugi w starcie masowym 17 lutego 2007 roku, a następnego dnia zajął drugie miejsce w sprincie huraganowym. Na mistrzostwach świata juniorów w Zakopanem był czwarty w sprincie, a w Gundersenie i konkursie drużynowym zajął trzynaste miejsce.

Sezon 2008/2009 Pucharu Świata przyniósł mu 38. miejsce w klasyfikacji generalnej. Najlepszy wynik Japończyk osiągnął 1 lutego 2009 roku we francuskim Chaux-Neuve, gdzie zajął dziesiąte miejsce w Gundersenie. Pod koniec lutego wystąpił na mistrzostwach świata w Libercu, gdzie wraz z Yūsuke Minato, Taihei Katō i Norihito Kobayashim wywalczył zloty medal w konkursie drużynowym. Na tych samych mistrzostwach zajął 33. miejsce w Gundersenie na normalnej skoczni. Po raz pierwszy na podium zawodów Pucharu Świata stanął 30 stycznia 2010 roku w austriackim Seefeld, gdzie zajął drugie miejsce w Gundersenie, ustępując tylko Niemcowi Ericowi Frenzlowi oraz reprezentantowi gospodarzy Mario Stecherowi. W pozostałych zawodach sezonu 2009/2010 nie stawał na podium, choć pięciokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce. W efekcie zajął 18. miejsce w klasyfikacji generalnej. Na igrzyskach olimpijskich w Vancouver był szósty w drużynie i dziewiąty w Gundersenie na dużej skoczni, a na normalnej skoczni zajął 21. miejsce.

Punktował we wszystkich swoich startach w sezonie 2010/2011. Siedmiokrotnie plasował się w pierwszej dziesiątce zawodów, jednak na podium nie stanął. Najlepsze wyniki osiągnął 19 grudnia 2010 roku w Ramsau, gdzie był szósty w Gundersenie oraz 8 stycznia 2011 roku w Schonach, gdzie był piąty w tej samej konkurencji. W klasyfikacji generalnej zajął ostatecznie jedenaste miejsce. Na mistrzostwach świata w Oslo indywidualnie był piąty w Gundersenie na normalnej skoczni, a na dużej zajął trzynaste miejsce. W konkursach drużynowych był piąty na dużej skoczni oraz szósty na normalnej.

W dobrym stylu rozpoczął także sezon 2011/2012, zajmując drugie oraz trzecie miejsce w zawodach metodą Gundresena w Kuusamo, w dniach 25 i 26 listopada 2011 roku. W tym sezonie odniósł także swoje pierwsze pucharowe zwycięstwo - 2 lutego 2012 roku w Val di Fiemme był najlepszy w Gundersenie. Łącznie w tym sezonie 20 razy plasował się w czołowej dziesiątce, w tym aż dziewięć razy plasował się na podium. Oprócz zwycięstwa w Val di Fiemme Watabe wygrywał także 18 lutego w Klingenthal, 26 lutego w Libercu i 9 marca w Oslo. W klasyfikacji generalnej pozwoliło mu to zająć drugie miejsce, 68 punktów za Francuzem Jasonem Lamy-Chappuis. W lecie 2012 roku był drugi w piętnastej edycji LGP, ulegając ostatecznie tylko Bernhardowi Gruberowi z Austrii. Japończyk dwukrotnie stanął na podium, w tym po raz pierwszy w karierze - 21 lipca 2012 roku w Soczi był trzeci.

Wysoką formę prezentował również w sezon 2013/2013. Sześciokrotnie plasował się w pierwszej trójce, jednak ani razu nie zwyciężył. W klasyfikacji generalnej wyprzedzili go tylko Eric Frenzel oraz Jason Lamy Chappuis. Z mistrzostw świata w Val di Fiemme w lutym 2013 roku wrócił jednak bez medalu. Indywidualnie najbliżej podium był w Gundersenie na dużej skoczni, gdzie po skokach był ósmy, a w biegu awansował na czwarte miejsce. W walce o medal lepszy był Lamy Chappuis, finiszując o 1,2 sekundy przed Japończykiem. Na małej skoczni Watabe indywidualnie był dziewiąty. Ponadto w obu konkurencjach drużynowych: sztafecie na małej skoczni i sprincie na dużej zajmował czwarte miejsca. W lecie 2013 roku wspólnie z Bernhardem Gruberem z Austrii zwyciężył w klasyfikacji końcowej szesnastej edycji LGP. W czterech zawodach indywidualnych trzykrotnie stawał na podium, w tym 25 sierpnia zwyciężył w niemieckim Oberwiesenthal.

Jego młodszy brat - Yoshito również uprawia kombinację norweską.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
19. 21 lutego 2006 Włochy Turyn Sprint HS134/7,5 km 18:29,0 min +1:08,3 min Austria Felix Gottwald
21. 14 lutego 2010 Kanada Vancouver Gundersen HS106/10 km 25:47,1 min +1:17,9 min Francja Jason Lamy Chappuis
6. 23 lutego 2010 Kanada Vancouver Sztafeta HS140/4x5 km[1] 49:31,6 min +1:14,2 min  Austria
9. 25 lutego 2010 Kanada Vancouver Gundersen HS140/10 km 25:32,9 min +48,8 s Stany Zjednoczone Bill Demong
2.Silver medal.svg 12 lutego 2014 Rosja Soczi Gundersen HS106/10 km 23:50,2 min +4,2 s Niemcy Eric Frenzel

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
31. 23 lutego 2007 Japonia Sapporo Sprint HS134/7.5 km 17:40.2 min +3:45.4 min Finlandia Hannu Manninen
8. 25 lutego 2007 Japonia Sapporo Sztafeta HS134/4x5 km[2] 49:14.9 min +5:17.7 min  Austria
35. 3 marca 2007 Japonia Sapporo Gundersen HS100/15 km 38:35.6 min +5:41.6 min Niemcy Ronny Ackermann
33. 22 lutego 2009 Czechy Liberec Gundersen HS100/10 km 24:22.3 min +3:58.0 min Stany Zjednoczone Todd Lodwick
1.Gold medal with cup.svg 26 lutego 2009 Czechy Liberec Sztafeta HS140/4x5 km[3] 48:32.3 min - -
5. 26 lutego 2011 Norwegia Oslo Gundersen HS106/10 km 25:19.2 min +25.5 s Niemcy Eric Frenzel
6. 28 lutego 2011 Norwegia Oslo Sztafeta HS106/4x5 km[4] 48:07.8 min +2:03.0 min  Austria
13. 2 marca 2011 Norwegia Oslo Gundersen HS134/10 km 25:31.6 min +1:18.8 min Francja Jason Lamy Chappuis
5. 4 marca 2011 Norwegia Oslo Sztafeta HS106/4x5 km[5] 48:07.8 min +1:31.4 min  Austria
9. 22 lutego 2013 Włochy Val di Fiemme Gundersen HS106/10 km 29:13.2 min +36.0 s Francja Jason Lamy Chappuis
4. 24 lutego 2013 Włochy Val di Fiemme Sztafeta HS106/4x5 km[6] 57:34.0 min +5.7 s  Francja
4. 28 lutego 2013 Włochy Val di Fiemme Gundersen HS134/10 km 27:22.8 min +38.4 s Niemcy Eric Frenzel
4. 2 marca 2013 Włochy Val di Fiemme Sprint drużynowy HS136/2x7,5 km[7] 35:37.9 min +44.5 s  Francja

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
8. 24 marca 2005 Finlandia Rovaniemi Sztafeta HS100/4x5[8] 924.0 pkt 277.4 pkt  Niemcy
50. 26 marca 2005 Finlandia Rovaniemi Sprint HS100/5.0 km 14:02.1 min +4:41.0 min Norwegia Petter Tande
7. 1 lutego 2006 Słowenia Kranj Gundersen HS109/10 km 29:59.9 min +1:42.0 min Francja François Braud
11. 3 lutego 2006 Słowenia Kranj Sztafeta HS109/4x5[9] 55:42.3 min +7:04.9 min  Niemcy
2.Silver medal with cup.svg 5 lutego 2006 Słowenia Kranj Sprint HS109/5 km 13:06.3 min +2.6 s Niemcy Tom Beetz
19. 14 marca 2007 Włochy Tarvisio Gundersen HS109/10 km 33:26.7 min +5:02.8 min Finlandia Anssi Koivuranta
7. 16 marca 2007 Włochy Tarvisio Sztafeta HS109/4x5 km[10] 1:05:35.0 h +4:08.6 min  Austria
18. 18 marca 2007 Włochy Tarvisio Sprint HS109/5 km 15:01.3 min +34.6 s Niemcy Eric Frenzel
13. 27 lutego 2008 Polska Zakopane Gundersen HS94/10 km ? +3:57.9 min Włochy Alessandro Pittin
13. 28 lutego 2008 Polska Zakopane Sztafeta HS94/4x5 km[11] 59:32.9 min +7:21.4 min  Niemcy
4. 29 lutego 2008 Polska Zakopane Sprint HS94/5 km ? +26.9 s Austria Tomaz Druml

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium[edytuj | edytuj kod]

Nr Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Pozycja Strata Zwycięzca
1. 30 stycznia 2010 Austria Seefeld Gundersen HS 100/10 km 26:23.1 min 3. +43.7 s Niemcy Eric Frenzel
2. 25 listopada 2011 Finlandia Kuusamo Gundersen HS 142/10 km 27:41.0 min 2. +2.5 s Norwegia Magnus Krog
3. 26 listopada 2011 Finlandia Kuusamo Gundersen HS 142/10 km 27:37.3 min 3. +12.2 s Niemcy Tino Edelmann
4. 17 grudnia 2011 Austria Seefeld Gundersen HS 109/10 km 29:14.5 min 2. +1.0 s Francja Jason Lamy Chappuis
5. 5 lutego 2012 Włochy Val di Fiemme Gundersen HS 134/10 km 28:27.8 min 1. - -
6. 11 lutego 2012 Kazachstan Ałmaty Gundersen HS 140/10 km 25:12.7 min 3. +10.6 s Norwegia Mikko Kokslien
7. 12 lutego 2012 Kazachstan Ałmaty Gundersen HS 140/10 km 25:24.2 min 2. +2.7 s Norwegia Mikko Kokslien
8. 18 lutego 2012 Niemcy Klingenthal Gundersen HS 140/10 km 25:06.3 min 1. - -
9. 26 lutego 2012 Czechy Liberec Gundersen HS 100/10 km 26:17.2 min 1. - -
10. 9 marca 2012 Norwegia Oslo Gundersen HS 106/10 km 26:21.4 min 1. - -
11. 6 stycznia 2013 Niemcy Schonach Gundersen HS 106/10 km 26:00.0 min 2. +1.9 s Francja Jason Lamy Chappuis
12. 12 stycznia 2013 Francja Chaux-Neuve Gundersen HS 118/10 km 23:42.6 min 3. +6.0 s Niemcy Tino Edelmann
13. 9 lutego 2013 Kazachstan Ałmaty Gundersen HS 140/10 km 25:09.6 min 2. +5.3 s Niemcy Björn Kircheisen
14. 10 lutego 2013 Kazachstan Ałmaty Gundersen HS 140/10 km 25:31.0 min 2. +4.4 s Austria Christoph Bieler
15. 8 marca 2013 Finlandia Lahti Gundersen HS 130/10 km 24:48.2 min 2. +10.1 s Niemcy Eric Frenzel
16. 15 marca 2013 Norwegia Oslo Gundersen HS 134/10 km 26:11.5 min 2. +5.0 s Niemcy Eric Frenzel
17. 7 grudnia 2013 Norwegia Lillehammer Gundersen HS 106/10 km 26:45.2 min 2. +13.5 s Francja Jason Lamy Chappuis
18. 8 grudnia 2013 Norwegia Lillehammer Gundersen HS 138/10 km 29:27.7 min 3. +52.6 s Niemcy Eric Frenzel
19. 21 grudnia 2013 Niemcy Schonach Gundersen HS 106/10 km 24:58.5 min 3. +5.1 s Norwegia Magnus Moan
20. 22 grudnia 2013 Niemcy Schonach Gundersen HS 106/10 km 23:47.1 min 3. +1.1 s Francja Jason Lamy Chappuis
21. 26 stycznia 2014 Niemcy Oberstdorf Gundersen HS 137/10 km 27:32.2 min 3. +4.6 s Niemcy Eric Frenzel
22. 28 lutego 2014 Finlandia Lahti Gundersen HS 130/10 km 24:27.8 min 2. +7.0 s Niemcy Johannes Rydzek
23. 16 marca 2014 Szwecja Falun Gundersen HS 100/10 km 22:07.5 min 1. - -

Puchar Kontynentalny[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium[edytuj | edytuj kod]

Nr Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Pozycja Strata Zwycięzca
1. 17 lutego 2008 Japonia Hakuba Start masowy HS131/10 km 28:50.3 min 2. +48.5 s Austria Marco Pichlmayer
2. 18 lutego 2008 Japonia Hakuba Sprint huraganowy HS131/7.5 km ? 2. +1.6 s Niemcy Jens Kaufmann

Letnie Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium[edytuj | edytuj kod]

Nr Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Pozycja Strata Zwycięzca
1. 21 lipca 2012 Rosja Soczi Gundersen HS140/10 km 19:47.5 min 3. +34.4 s Austria Bernhard Gruber
2. 1 września 2012 Niemcy Oberstdorf Gundersen HS137/15 km 36:14.4 min 3. +18.0 s Niemcy Johannes Rydzek
3. 25 sierpnia 2013 Niemcy Oberwiesenthal Gundersen HS106/10 km 27:49.1 min 1. - -
4. 30 sierpnia 2013 Niemcy Oberstdorf Gundersen HS137/10 km 26:07.5 min 3. +16.3 s Austria Bernhard Gruber
5. 31 sierpnia 2013 Niemcy Oberstdorf Gundersen HS137/10 km 39:07.5 min 2. +5.5 s Niemcy Johannes Rydzek

Przypisy

  1. Skład drużyny: Taihei Katō, Daito Takahashi, Akito Watabe, Norihito Kobayashi
  2. Skład drużyny: Hideaki Nagai, Taihei Katō, Akito Watabe, Norihito Kobayashi
  3. Skład drużyny: Yūsuke Minato, Taihei Katō, Akito Watabe, Norihito Kobayashi
  4. Skład drużyny: Norihito Kobayashi, Akito Watabe, Daito Takahashi, Yūsuke Minato
  5. Skład drużyny: Akito Watabe, Taihei Katō, Yūsuke Minato, Norihito Kobayashi
  6. Skład drużyny: Yoshito Watabe, Taihei Katō, Akito Watabe, Yūsuke Minato
  7. Skład drużyny: Taihei Katō, Akito Watabe
  8. Skład drużyny: Akito Watabe, Chota Hatakeyama, Yūsuke Minato, Kohei Takao
  9. Skład drużyny: Yū Koyama, Akito Watabe, Kōki Miyamoto, Chota Hatakeyama
  10. Skład drużyny: Akito Watabe, Yū Koyama, Chota Hatakeyama, Hiroo Sasaki
  11. Skład drużyny: Akito Watabe, Yōhei Takao, Yoshito Watabe, Yoshitaka Nakayama

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]