Akomodacja oka
Akomodacja (nastawność oka) – zjawisko dostosowania się oka do oglądania przedmiotów znajdujących się w różnych odległościach. Dostosowanie to polega na odpowiednim doborze ostrości widzenia.
Istnieją dwa zasadnicze mechanizmy akomodacji:
- zmiana kształtu soczewki oka, a wskutek tego zmiana jej ogniskowej i co za tym idzie zmiana jej zdolności skupiającej
- zmiana odległości soczewki od siatkówki.
Ten pierwszy mechanizm występuje u ssaków, a drugi u ryb. U ptaków występują oba mechanizmy, a u stawonogów zjawisko akomodacji w ogóle nie występuje.
Elastyczna soczewka oka może zmieniać swój kształt dzięki mięśniowi rzęskowemu.
Zakres akomodacji (odległość między punktem bliży i dali wzrokowej) oka człowieka
- Punkt bliży wzrokowej - najbliższy punkt, jaki oko jest w stanie ostro widzieć dzięki akomodacji soczewki (ok. 10 cm).
- Punkt dali wzrokowej - najdalszy punkt, powyżej którego soczewka nie akomoduje (ok. 6 m)
Skupienie wzroku na obiekcie znajdującym się daleko ma miejsce na skutek rozluźnienia mięśnia rzęskowego, które skutkuje napięciem wiązadeł połączonych koncentrycznie z brzegiem soczewki i w efekcie jej spłaszczenie.
Skupienie wzroku na obiekcie znajdującym się blisko jest spowodowane skurczem mięśnia rzęskowego, zwolnieniem wiązadeł i zaokrągleniem soczewki.
Bibliografia [edytuj]
- Leszek Mazurek: Modelowanie początkowych etapów przetwarzania informacji wzrokowej. Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie. [dostęp 2010-02-15].
- Rahul Bhola, MD: Binocular Vision (ang.). The University of Iowa Department of Ophthalmology & Visual Sciences. [dostęp 2010-02-15].
- Mała encyklopedia medycyny, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1991, ISBN 83-01-06177-4
