Akryci

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Akryci – rodzaj nieregularnych, samodzielnych (nie wchodzących w struktury armii) wojsk bizantyjskich, działających od IX do XIII wieku, głównie na pogranicznych terenach w Azji Mniejszej i Armenii. Żołnierze ci słynęli z odwagi, szybkości działania, opanowania rzemiosła wojennego. Skutecznie powstrzymywali Arabów, lecz nie zawsze pozostawali lojalni wobec cesarza.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia historyczna świata. M. Salamon, A. Waśko. T. IV. Kraków: 2000.