Aksel Lund Svindal

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Aksel Lund Svindal
Aksel Lund Svindal
Data i miejsce urodzenia 26 grudnia 1982
Kjeller, Norwegia
Klub Nero Alpin
Wzrost 189 cm
Waga 97 kg
Debiut w PŚ 28.10 2001, Sölden
(DNF - gigant)
Pierwsze punkty w PŚ 15.12 2002, Val d'Isère
(23. miejsce - gigant)
Pierwsze podium w PŚ 26.01 2003, Kitzbühel
(2. miejsce - kombinacja)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 27.11 2005, Lake Louise (supergigant)
Dorobek medalowy
Oficjalna strona internetowa

Aksel Lund Svindal (ur. 26 grudnia 1982 w Kjeller) – norweski narciarz alpejski, trzykrotny medalista olimpijski, wielokrotny medalista mistrzostw świata juniorów i seniorów oraz dwukrotny zdobywca Pucharu Świata.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Aksel Lund Svindal pojawił się 19 grudnia 1998 roku w zawodach FIS Race w Dombås, gdzie zajął 20. miejsce w gigancie. W 2000 roku brał udział mistrzostwach świata juniorów w Quebecu, gdzie jego najlepszym wynikiem było 28. miejsce w slalomie. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata juniorów w Verbier był między innymi trzynasty w zjeździe i gigancie. Największe sukcesy w tej kategorii wiekowej osiągnął podczas rozgrywanych w 2002 roku mistrzostw świata juniorów w Tarvisio, gdzie zwyciężył w kombinacji, był drugi w supergigancie oraz trzeci w slalomie i zjeździe.

W zawodach Pucharu Świata zadebiutował 25 października 2001 roku w Sölden, gdzie nie ukończył rywalizacji w slalomie gigancie. Pierwsze pucharowe punkty wywalczył 15 grudnia 2002 roku w Val d'Isère, zajmując 23. miejsce w gigancie. Nieco ponad miesiąc później, 26 stycznia 2003 roku w Kitzbühel po raz pierwszy stanął na podium zawodów pucharowych, zajmując drugie miejsce w kombinacji. W zawodach tych rozdzielił Austriaka Michaela Walchhofera i Didiera Défago ze Szwajcarii. Swoje pierwsze zwycięstwo w zawodach tego cyklu odniósł 27 listopada 2005 roku w Lake Louise, gdzie był najlepszy w supergigancie. Od 2006 roku w każdym kolejnym sezonie Norweg co najmniej dwukrotnie stawał na podium zawodów PŚ, łącznie dokonując tego ponad 50 razy. Przy tym odniósł 25 zwycięstw, z czego blisko połowę stanowią triumfy w supergigancie. Najlepsze wyniki osiągał w sezonach 2006/2007 i 2008/2009, kiedy sięgał po Kryształową Kulę za zwycięstwo w klasyfikacji generalnej. W klasyfikacji końcowej był też drugi w sezonach 2005/2006, 2012/2013 i 2013/2014 oraz trzeci w sezonie 2011/2012. Ponadto kilkukrotnie zdobywał Małe Kryształowe Kule ze zwycięstwa w poszczególnych konkurencjach: w zjeździe w sezonach 2012/2013 i 2013/2014, w supergigancie w sezonach 2005/2006, 2008/2009, 2011/2012, 2012/2013 i 2013/2014 oraz giganta i kombinacji w sezonie 2006/2007.

Podczas treningu przed zawodami w Beaver Creek na początku sezonu 2007/2008, 22 listopada 2007 roku uległ poważnemu wypadkowi, po którym trafił do szpitala. Zawodnik miał połamany nos, pękniętą kość policzkową, pęknięte 2 żebra, a także 15-centymetrową ranę ciętą lewej nogi. Obrażenia okazały się na tyle poważne (szczególnie skomplikowany uraz nogi), że wykluczyły możliwość startu zawodnika w zawodach do końca sezonu[1]. W sezonie 2008/2009 Svindal powrócił do rywalizacji w Pucharze Świata, wygrywając bieg zjazdowy i supergigant w Beaver Creek, gdzie rok wcześniej odniósł kontuzję. Zwyciężył też w biegu zjazdowym w Åre. Sezon zakończył na czele klasyfikacji generalnej PŚ, wyprzedzając Benjamina Raicha zaledwie dwoma punktami.

W 2003 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Sankt Moritz, zajmując między innymi piąte miejsce w gigancie. Pierwszy medal wśród seniorów zdobył podczas mistrzostw świata w Bormio w 2005 roku, gdzie był drugi w kombinacji. Rozdzielił tam na podium Raicha i Włocha Giorgio Roccę. W 2006 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Turynie, zajmując między innymi piąte miejsce w supergigancie i szóste w gigancie. Mistrzostwa świata w Åre w 2007 roku przyniosły mu złote medale w zjeździe i gigancie, był też piąty w superkombinacji. Na rozgrywanych dwa lata później mistrzostwach świata w Val d'Isère był najlepszy w superkombinacji, a w supergigancie zajął trzecie miejsce. Wyprzedzili go tam jedynie Szwajcar Didier Cuche i Włoch Peter Fill. Największe sukcesy olimpijskie osiągnął podczas igrzysk w Vancouver w 2010 roku. W swoim pierwszym starcie, supergigancie, był drugi, plasując się między Didierem Défago, a Bode Millerem z USA. Następnie był najlepszy w supergigancie, jednak superkombinacji nie ukończył. Na tych samych igrzyskach był też trzeci w gigancie, przegrywając tylko z Carlo Janką ze Szwajcarii i swym rodakiem, Kjetilem Jansrudem. Złoto w supergigancie przywiózł również z mistrzostw świata w Garmisch-Partenkirchen w 2011 roku. Na niemickich mistrzostwach był blisko kolejnego medalu, ale ostatecznie rywalizację w gigancie zakończył na czwartej pozycji, przegrywając walkę o podium z Austriakiem Philippem Schörghoferem. Kolejne medale zdobywał na mistrzostwach świata w Schladming w 2013 roku. Był tam najlepszy w zjeździe oraz trzeci w supergigancie. Brał także udział w igrzyskach w Soczi w 2014 roku, jednak w żadnym ze startów nie stanął na podium. Najlepszy wynik osiągnął w zjeździe, gdzie walkę o brązowy medal przegrał z Jansrudem.

Jest też wielokrotnym mistrzem Norwegii w slalomie, gigancie, zjeździe, supergigancie i superkombinacji.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
21. 12 lutego 2006 Włochy Sestriere Zjazd 1:48,80 min +2,10 s Francja Antoine Dénériaz
DNF 14 lutego 2006 Włochy Sestriere Kombinacja 3:09,45 min Stany Zjednoczone Ted Ligety
5. 18 lutego 2006 Włochy Sestriere Supergigant 1:30,65 min +0,45 s Norwegia Kjetil André Aamodt
6. 20 lutego 2006 Włochy Sestriere Gigant 2:35,00 min +1,06 s Austria Benjamin Raich
DNF2 25 lutego 2006 Włochy Sestriere Slalom 1:43,14 min Austria Benjamin Raich
2.Silver medal.svg 15 lutego 2010 Kanada Whistler Zjazd 1:54,31 min +0,07 s Szwajcaria Didier Défago
1.Gold medal.svg 19 lutego 2010 Kanada Whistler Supergigant 1:30,34 min
DNF2 21 lutego 2010 Kanada Whistler Superkombinacja 2:44,92 min Stany Zjednoczone Bode Miller
3.Bronze medal.svg 23 lutego 2010 Kanada Whistler Gigant 2:37,83 min +0,61 s Szwajcaria Carlo Janka
4. 9 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Zjazd 2:06,23 min +0,29 s Austria Matthias Mayer
8. 14 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Superkombinacja 2:45,20 min +1,68 s Szwajcaria Sandro Viletta
7. 16 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Supergigant 1:18,14 min +0,62 s Norwegia Kjetil Jansrud

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
DNF1 2 lutego 2003 Szwajcaria Sankt Moritz Supergigant 1:38,80 min - Austria Stephan Eberharter
22. 8 lutego 2003 Szwajcaria Sankt Moritz Zjazd 1:43,54 min +2,56 s Austria Michael Walchhofer
5. 12 lutego 2003 Szwajcaria Sankt Moritz Gigant 2:45,93 min +0,84 s Stany Zjednoczone Bode Miller
7. 29 stycznia 2005 Włochy Bormio Supergigant 1:27,55 min +1,61 s Stany Zjednoczone Bode Miller
2.Silver medal with cup.svg 3 lutego 2005 Włochy Bormio Kombinacja 3:19,10 min +0,91 s Austria Benjamin Raich
7. 5 lutego 2005 Włochy Bormio Zjazd 1:56,22 min +1,16 s Stany Zjednoczone Bode Miller
6. 9 lutego 2005 Włochy Bormio Gigant 2:50,41 min +1,58 s Austria Hermann Maier
12. 12 lutego 2005 Włochy Bormio Slalom 1:41,34 min +2,43 s Austria Benjamin Raich
13. 6 lutego 2007 Szwecja Åre Supergigant 1:14,30 min +0,94 s Włochy Patrick Staudacher
5. 8 lutego 2007 Szwecja Åre Super kombinacja 2:28,99 min +0,60 s Szwajcaria Daniel Albrecht
1.Gold medal with cup.svg 11 lutego 2007 Szwecja Åre Zjazd 1:44,68 min - -
1.Gold medal with cup.svg 14 lutego 2007 Szwecja Åre Gigant 2:19,64 min - -
DNF1 17 lutego 2007 Szwecja Åre Slalom 1:57,33 min - Austria Mario Matt
3.Bronze medal with cup.svg 4 lutego 2009 Francja Val d'Isère Supergigant 1:19,41 min +1,02 s Szwajcaria Didier Cuche
11. 7 lutego 2009 Francja Val d'Isère Zjazd 2:07,01 min +1,70 s Kanada John Kucera
1.Gold medal with cup.svg 9 lutego 2009 Francja Val d'Isère Superkombinacja 2:23,00 min - -
9. 13 lutego 2009 Francja Val d'Isère Gigant 2:18,82 min +1,79 s Szwajcaria Carlo Janka
DNF 9 lutego 2011 Niemcy Ga-Pa Supergigant 1:38,31 min - Włochy Christof Innerhofer
5. 12 lutego 2011 Niemcy Ga-Pa Zjazd 1:58,41 min +1,42 s Kanada Erik Guay
1.Gold medal with cup.svg 14 lutego 2011 Niemcy Ga-Pa Superkombinacja 2:54,51 min - -
4. 18 lutego 2011 Niemcy Ga-Pa Gigant 2:10,56 min +0,49 s Stany Zjednoczone Ted Ligety
3.Bronze medal with cup.svg 6 lutego 2013 Austria Schladming Supergigant 1:23,96 min +0,22 s Stany Zjednoczone Ted Ligety
1.Gold medal with cup.svg 9 lutego 2013 Austria Schladming Zjazd 2:01,32 min - -
DNF2 11 lutego 2013 Austria Schladming Superkombinacja 2:56,96 min - Stany Zjednoczone Ted Ligety
4. 15 lutego 2013 Austria Schladming Gigant 2:30,71 min +1,79 s Stany Zjednoczone Ted Ligety

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
48. 21 lutego 2000 Kanada Québec Zjazd 1:10,77 min +3,30 s Austria Thomas Graggaber
33. 22 lutego 2000 Kanada Québec Supergigant 1:15,69 min +3,03 s Austria Klaus Kröll
28. 25 lutego 2000 Kanada Québec Slalom 1:52,95 min +5,43 s Szwajcaria Daniel Défago
39. 26 lutego 2000 Kanada Québec Gigant 1:52,09 min +5,70 s Austria Georg Streitberger
13. 5 lutego 2001 Szwajcaria Verbier Zjazd 1:30,23 min +1,95 s Austria Thomas Graggaber
18. 6 lutego 2001 Szwajcaria Verbier Supergigant 1:28,17 min +3,28 s Austria Christoph Kornberger
DNF 8 lutego 2001 Szwajcaria Verbier Gigant 2:08,79 min - Szwajcaria Hannes Reiter
13. 9 lutego 2001 Szwajcaria Verbier Slalom 1:25,72 min +1,88 s Niemcy Stefan Kogler
3.Bronze medal.svg 27 lutego 2002 Włochy Tarvisio Zjazd 1:26,85 min +0,41 s Stany Zjednoczone Adam Cole
2.Silver medal.svg 28 lutego 2002 Włochy Tarvisio Supergigant 1:25,02 min +0,50 s Włochy Peter Fill
3.Bronze medal.svg 2 marca 2002 Włochy Tarvisio Slalom 1:30,46 min +0,91 s Stany Zjednoczone Steven Nyman
1.Gold medal.svg 3 marca 2002 Włochy Tarvisio Kombinacja 11,77 pkt - -

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Puchar Świata Zjazd Slalom Gigant Supergigant Kombinacja
2002/2003 39.miejsce 58.miejsce 38.miejsce 26.miejsce 23.miejsce 4.miejsce
2003/2004 19.miejsce 36.miejsce 41.miejsce 19.miejsce 15.miejsce 6.miejsce
2004/2005 21.miejsce 30.miejsce 37.miejsce 17.miejsce 11.miejsce -
2005/2006 2.miejsce 13.miejsce 13.miejsce 10.miejsce 1.miejsce 7.miejsce
2006/2007 1.miejsce 7.miejsce 21.miejsce 1.miejsce 5.miejsce 1.miejsce
2007/2008[2] 40.miejsce 45.miejsce 50.miejsce 19.miejsce 22.miejsce -
2008/2009 1.miejsce 4.miejsce - 5.miejsce 1.miejsce 11.miejsce
2009/2010 4.miejsce 7.miejsce 54.miejsce 8.miejsce 3.miejsce 9.miejsce
2010/2011 4.miejsce 10.miejsce 59.miejsce 2.miejsce 16.miejsce 5.miejsce
2011/2012 3.miejsce 6. miejsce - 11. miejsce 1.miejsce 5. miejsce
2012/2013 2.miejsce 1.miejsce 47.miejsce 7. miejsce 1.miejsce 5. miejsce
2013/2014 2.miejsce 1.miejsce - 16.miejsce 1.miejsce 12.miejsce

Zwycięstwa w zawodach[edytuj | edytuj kod]

  1. Kanada Lake Louise27 listopada 2005 (supergigant)
  2. Szwecja Åre15 marca 2006 (zjazd)
  3. Stany Zjednoczone Beaver Creek30 listopada 2006 (kombinacja)
  4. Austria Hinterstoder21 grudnia 2006 (gigant)
  5. Szwajcaria Lenzerheide13 marca 2007 (zjazd)
  6. Szwajcaria Lenzerheide15 marca 2007 (supergigant)
  7. Szwajcaria Lenzerheide17 marca 2007 (gigant)
  8. Austria Sölden28 października 2007 (gigant)
  9. Kanada Lake Louise25 listopada 2007 (supergigant)
  10. Stany Zjednoczone Beaver Creek5 grudnia 2008 (zjazd)
  11. Stany Zjednoczone Beaver Creek6 grudnia 2008 (supergigant)
  12. Szwecja Åre11 marca 2009 (zjazd)
  13. Włochy Val Gardena18 grudnia 2009 (supergigant)
  14. Szwajcaria Adelboden - 8 stycznia 2011 (gigant)[3]
  15. Kanada Lake Louise27 listopada 2011 (supergigant)
  16. Austria Schladming - 14 marca 2012 (zjazd)
  17. Kanada Lake Louise24 listopada 2012 (zjazd)
  18. Kanada Lake Louise25 listopada 2012 (supergigant)
  19. Włochy Val Gardena14 grudnia 2012 (supergigant)
  20. Austria Kitzbühel25 stycznia 2013 (supergigant)
  21. Norwegia Kvitfjell3 marca 2013 (supergigant)
  22. Kanada Lake Louise1 grudnia 2013 (supergigant)
  23. Stany Zjednoczone Beaver Creek6 grudnia 2013 (zjazd)
  24. Włochy Val Gardena20 grudnia 2013 (supergigant)
  25. Włochy Bormio - 29 grudnia 2013 (zjazd)

Pozostałe miejsca na podium w zawodach[edytuj | edytuj kod]

  1. Austria Kitzbühel26 stycznia 2003 (kombinacja) - 2. miejsce
  2. Austria Kitzbühel22 stycznia 2006 (kombinacja) - 3. miejsce
  3. Korea Południowa Yongpyong4 marca 2006 (gigant) - 3. miejsce
  4. Szwecja Åre16 marca 2006 (supergigant) - 3. miejsce
  5. Stany Zjednoczone Beaver Creek2 grudnia 2006 (gigant) - 2. miejsce
  6. Szwajcaria Adelboden6 stycznia 2007 (gigant) - 3. miejsce
  7. Norwegia Kvitfjell9 marca 2007 (kombinacja) - 3. miejsce
  8. Stany Zjednoczone Beaver Creek7 grudnia 2008 (gigant) - 3. miejsce
  9. Austria Kitzbühel23 stycznia 2009 (supergigant) - 2. miejsce
  10. Norwegia Kvitfjell - 6 marca 2009 (zjazd) - 3. miejsce
  11. Szwecja Åre12 marca 2009 (supergigant) - 2. miejsce
  12. Stany Zjednoczone Beaver Creek5 grudnia 2009 (zjazd) - 3. miejsce
  13. Stany Zjednoczone Beaver Creek6 grudnia 2009 (gigant) - 3. miejsce
  14. Norwegia Kvitfjell6 marca 2010 (zjazd) - 2. miejsce
  15. Norwegia Kvitfjell7 marca 2010 (supergigant) - 3. miejsce[4]
  16. Niemcy Garmisch-Partenkirchen11 marca 2010 (supergigant) - 3. miejsce
  17. Kanada Lake Louise27 listopada 2010 (zjzad) - 3. miejsce
  18. Francja Val d'Isère11 grudnia 2010 (gigant) - 2. miejsce
  19. Szwajcaria Wengen14 stycznia 2011 (superkombinacja) - 3. miejsce
  20. Austria Kitzbühel21 stycznia 2011 (supergigant) - 3. miejsce
  21. Francja Chamonix30 stycznia 2011 (superkombinacja) - 3. miejsce
  22. Szwajcaria Lenzerheide16 marca 2011 (zjazd) - 3. miejsce
  23. Stany Zjednoczone Beaver Creek3 grudnia 2011 (supergigant) - 2. miejsce
  24. Norwegia Kvitfjell3 marca 2012 (zjazd) - 3. miejsce
  25. Norwegia Kvitfjell4 marca 2012 (supergigant) - 2. miejsce
  26. Stany Zjednoczone Beaver Creek - 30 listopada 2012 (zjazd) - 2. miejsce
  27. Stany Zjednoczone Beaver Creek - 1 grudnia 2012 (supergigant) - 2. miejsce
  28. Włochy Bormio - 29 grudnia 2012 (zjazd) - 3. miejsce
  29. Norwegia Kvitfjell2 marca 2013 (zjazd) - 2. miejsce
  30. Szwajcaria Wengen18 stycznia 2014 (zjazd) - 3. miejsce
  31. Austria Kitzbühel25 stycznia 2014 (zjazd) - 2. miejsce
  32. Austria Kitzbühel26 stycznia 2014 (supergigant) - 3. miejsce[5]
  • W sumie (25 zwycięstw, 12 drugich i 20 trzecich miejsc).

Przypisy

  1. PŚ: Cuche najszybszy, Svindal kontuzjowany
  2. do momentu wypadku prowadził w klasyfikacji generalnej
  3. ex aequo z Cyprienem Richardem
  4. ex aequo z Tobiasem Grünenfelderem
  5. ex aequo z Maxem Franzem

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]