Aksjomat Pascha
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Aksjomat Pascha – aksjomat przestrzeni euklidesowej nie dający się wyprowadzić z pięciu aksjomatów Euklidesa:
- Dane są na płaszczyźnie prosta
i punkty
i
spoza
takie, że odcinek
przecina
. Jeśli
jest kolejnym punktem poza
, to dokładnie jeden z odcinków,
lub
, przecina
.
lub w nieco innym sformułowaniu, wymagającym dodatkowo założenia, że zawsze znajdzie się odcinek
przecinający
w punkcie innym niż
i
:
- Prosta rozcina płaszczyznę na dwa zbiory wypukłe
Jeszcze inna jego postać:
- Prosta na płaszczyźnie, która nie przechodzi przez żaden z wierzchołków trójkąta i przecina jeden jego bok, przecina jeszcze drugi
Wprowadzony do matematyki przez XIX-wiecznego matematyka Moritza Pascha w Vorlesungen übr neuere Geometrie, Lepizig 1882. David Hilbert w swojej aksjomatyce zalicza go do tzw. aksjomatów porządku.
Bibliografia [edytuj]
- Jerzy Mioduszewski: Wykłady z topologii. Topologia przestrzeni euklidesowych. Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, 1994. ISSN 0239-6432.
jest kolejnym punktem poza
lub
, przecina